Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 maja 2008 r. J. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. W uzasadnieniu zarzucił organowi uchylanie się od obowiązku przekazania do Sądu Okręgowego w W. odwołania z dnia [...] marca 2008 r. od decyzji Dyrektora WBE w W. z dnia [...] lutego 2008 r. i decyzji z dnia [...] marca 2008 r.
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu, tj. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ppsa).
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), Kodeks postępowania cywilnego normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości sądów szczególnych lub innych organów (art. 2 k.p.c.).
Ze skargi J. D. wynika jednoznacznie, iż odwołanie, które złożył do Dyrektora WBE w W. dotyczy decyzji, które podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny.
Jeżeli zatem od decyzji przysługuje zainteresowanemu odwołanie do sądu powszechnego, to również właściwy jest ten sąd w sprawie bezczynności organu w zakresie nieprzekazania tego odwołania. Trudno byłoby bowiem zaakceptować i uzasadnić tezę o powiązaniu kognicji sądu z określonym działaniem organu, w tym sensie, iż w sprawach, w których organy przekazały odwołanie do sądu niezwłocznie właściwe byłyby sądy powszechne, ale już w sprawach dotyczących bezczynności tego organu w przekazaniu odwołania do sądu powszechnego, kognicja ta przechodziłaby na sądy administracyjne.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.