Uzasadnienie
Dnia 25 kwietnia 2016 r. do Urzędu Miejskiego w L. wpłynęło pismo z 25 kwietnia 2016 r. zawierające wniosek o udostępnienie, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, umów zawartych i będących w mocy w latach 2010 – 2016 dotyczących współpracy organu z Klubem Sportowym L. oraz sprawozdań z rozliczeń dotacji otrzymanych od organu w latach 2010 – 2016.
W piśmie zawarto prośbę przekazania żądanych danych na adres e-mail: [..].
Nadto, w górnym lewym rogu pisma znajdowało się oznaczenie:
"nadawca – [...]"
"adresat – Urząd Miasta i Gminy L.<[...]>"
"kopia – [...]< [...]>".
Dnia 26 kwietnia 2016 r. do Urzędu Miejskiego w L. wpłynęło pismo z 26 kwietnia 2016 r. zawierające wniosek o udostępnienie, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, materiału audio i video nagranego przez organ podczas [...] Sesji Rady Miejskiej w L. z [...] kwietnia.
W piśmie zawarto prośbę przekazania żądanych danych na adres e-mail: [...]
Nadto, w górnym lewym rogu pisma znajdowało się oznaczenie:
"nadawca – [...]<[...]"
"adresat – Urząd Miasta i Gminy L.<[...]>"
"kopia – [...]< [...]>".
Dnia 2 maja 2016 r. do Urzędu Miejskiego w L. wpłynęło pismo z 29 kwietnia 2016 r. zawierające wniosek o udostępnienie, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, pisma o sygnaturze [...].
W piśmie zawarto prośbę przekazania żądanych danych na adres e-mail: [...]
Nadto, w górnym lewym rogu pisma znajdowało się oznaczenie:
"nadawca – [...]<[...]"
"adresat – Urząd Miasta i Gminy L.<[...]>"
"kopia – [...]< [...]>".
Pismami z 9 i 13 maja 2016 r. organ wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych i wskazania osoby składającej wnioski.
Dnia 16 listopada 2016 r. [...] – Fundacja [...] w L. wywiodła skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu wymienionych na wstępie wniosków.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę uznać należy za niezasadną.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy istnieją dowody świadczące o tym, że skarżąca fundacja była autorem wniosków wymienionych na wstępie niniejszego uzasadnienia. Kwestia ta ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia skargi na bezczynność, bowiem jedynie podmiot, który swym wnioskiem zainicjował postępowanie przed organem, może skutecznie wywieść skargę na bezczynność organu w jego rozpoznaniu, domagając się rozpoznania swojego wniosku.
Przystępując do rozpoznawania skargi na bezczynność Sąd administracyjny nie może więc mieć żadnych – choćby najmniejszych wątpliwości w powyższej materii.
Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż brak jest dowodów świadczących o tym, że skarżąca Fundacja była autorem wniosków wymienionych na wstępie niniejszego uzasadnienia Na żadnym z trzech badanych w niniejszej sprawie wniosków nie figuruje oznaczenie strony zwracającej się z żądaniem jako Fundacji [...] – [...] w L.. Jako nadawcę wniosków wskazano jedynie: "nadawca – [...]".
Przesłanką odkodowującą nadawcę wniosków nie mogło też być oświadczenie wnioskodawcy, iż prosi o przekazanie żądanych danych na adres e-mail: [...] Pomijając już nawet to, że tego typu oznaczenie sposobu udostępnienia informacji nie mogło by przesądzać o tym, kto jest autorem wniosku, to wskazać należało też, iż przedmiotowy adres e-mail również nie pokrywa się treściowo z oznaczeniem strony wnoszącej skargę do tutejszego Sądu.
Wobec powyższego, w sytuacji gdy strona wnosząca skargę nie wykazała tego, iż to ona, opisanymi na wstępie uzasadnienia wnioskami, zainicjowała postępowanie przed organem, a więc konsekwentnie, nie sposób było przypisać organowi bezczynności w rozpoznaniu wniosków Fundacji [...] - [...] w L. – badana skarga nie mogła zostać uwzględniona. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).