Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] września 2009 r., złożonym w trybie art. 18 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j.: Dz. U. Nr 101, poz. 926 ze zm.) J. M. wniósł o nakazanie w drodze decyzji administracyjnej przywrócenia stanu zgodnego z prawem, a w szczególności usunięcia jego danych osobowych zawartych w "Raporcie o działaniach żołnierzy i pracowników WSI oraz wojskowych jednostek organizacyjnych realizujących zadania w zakresie wywiadu i kontrwywiadu wojskowego przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych Służbach Informacyjnych w zakresie określonym w art. 67 ust. 1 pkt 1 - 10 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. "Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego" oraz innych działaniach wykraczających poza sprawy obronności państwa i bezpieczeństwa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej", z uwagi na fakt, że ich przetwarzanie jest bezprawne.
Po uiszczeniu w dniu 2 października 2009 r.przez wnioskodawcę należnej opłaty skarbowej, organ pismem z dnia [...] października 2009 r. zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o ustosunkowanie się do zarzutów przedstawionych w skardze oraz złożenie wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. O powyższym fakcie J. M. został poinformowany. Odpowiedź Ministra Obrony Narodowej wpłynęła do organu w dniu 16 listopada 2009 r.
Z uwagi na powyższe, pismem z dnia [...] listopada 2009 r. poinformowano strony postępowania, że w sprawie został zgromadzony materiał dowodowy niezbędny do wydania decyzji administracyjnej, pouczając jednocześnie o treści art. 10 § 1 oraz 73 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
W piśmie z dnia 30 listopada 2009 r. strona wskazała, że przy rozpatrywaniu sprawy doszło do przekroczenia terminów wskazanych w art. 35 Kpa.
Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, na podstawie art. 104 § 1 Kpa oraz art. 12 pkt 2 i art. 22 ustawy o ochronie danych osobowych, odmówił uwzględnienia wniosku J. M. z dnia [...] września 2009 r. Powyższa decyzja została przesłana na adres wskazany przez stronę, pod którym odbierała ona dotychczasową korespondencję. Z uwagi na nieobecność adresata przesyłka była dwukrotnie awizowana – po raz pierwszy w dniu 29 grudnia 2009 r., zaś po raz drugi w dniu 7 stycznia 2010 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 14 stycznia 2010 r.
W dniu 23 lutego 2010 r. J. M. nadał w urzędzie pocztowym skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] września 2009 r., wnosząc o nakazanie organowi wydania decyzji w sprawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał, że do dnia wniesienia skargi postępowanie z przedmiotowego wniosku nie zakończyło się, zaś ostatnią czynnością w sprawie było pismo organu z dnia [...] listopada 2009 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że wniosek J. M. został rozpatrzony i w dniu [...] grudnia 2009 r. została wydana decyzja nr [...] odmawiająca uwzględnienia przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wtedy, gdy organ - będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 cytowanej ustawy) wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, natomiast w razie wydania decyzji po wniesieniu skargi a przed rozpoznaniem jej przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego z dnia [...] września 2009 r. został załatwiony przez organ przez wydanie w dniu [...] grudnia 2009 r. decyzji nr [...], którą odmówiono uwzględnienia ww. wniosku. Powyższa decyzja, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie, została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 12 stycznia 2010 r., w trybie przewidzianym w art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
W sprawie niniejszej bezsporne jest, że skarga na bezczynność organu została wniesiona w dniu 23 lutego 2010 r., a więc po wydaniu i doręczeniu decyzji przez organ.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę w przedmiocie bezczynności Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.