Uzasadnienie
We wniosku z dnia 9 lipca 2014 r. złożonym drogą elektroniczną, skierowanym do Wójta Gminy [...] i Rady Gminy [...] na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, J. S. wniósł o pilne poinformowanie go:
- 1. czy Gmina [...] sprzedała lub wyzbyła się w inny sposób, np. w drodze darowizny, jakieś nieruchomości lub ich części, nabyte w drodze decyzji komunalizacjnych Wojewody [...] i czy nastąpiło to za zgodą Rady Gminy [...]?
- 2. Jeśli tak, to wniósł o wskazanie tych nieruchomości, daty i sposobu ich zbycia, uzyskanej ceny oraz przesłanie kopii uchwał Rady Gminy [...] w tej sprawie, a także kopii umów dokumentujących ww. transakcje.
Wniósł też o niezwłoczne potwierdzenie przyjęcia i zarejestrowania tego wniosku wraz ze wskazaniem numeru rejestracji.
Powyższy wniosek został sprecyzowany przez J. S. w piśmie z dnia 23 lipca 2014 r. złożonym w formie elektronicznej, na wezwanie organu z dnia 16 lipca 2014 r.
Następnie organ w piśmie z dnia 31 lipca 2014 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania w terminie 14 dni od otrzymania wezwania, powodów dla których spełnienie żądania uzyskania informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Poinformował też, że nieusunięcie braku wniosku w zakreślonym terminie spowoduje jego rozpatrzenie na podstawie posiadanych materiałów dowodowych, w których nie wykazano istnienia powodów, dla których spełnienie żądania jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Z kolei w piśmie z dnia 19 sierpnia 2014 r. (a nie jak mylnie wpisano – 19 lipca 2014 r.). Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku z 9 lipca 2014 r. oraz 23 lipca 2014 r. poprzez ich opatrzenie bezpiecznym podpisem elektronicznym bądź własnoręcznym podpisem, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.
Poinformował również, że nieusunięcie braku wniosku w terminie zakreślonym przez organ spowoduje pozostawienie go bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a).
W zawiadomieniu z dnia 1 września 2014 r. Wójt Gminy [...], na podstawie art. 9, art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 2 K.p.a, zawiadomił J. S., że w związku z nieusunięciem z ciągu 7 dni braków we wniosku z 9 lipca 2014 r. oraz wniosku z 23 lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania.
W dniu 3 września 2014 r. wpłynęło do organu pismo J. S. z załącznikami w postaci podpisanego wniosku z 9 lipca 2014 r. o udostępnienie następującej informacji publicznej:
- 1. Czy RG [...] wyrażała zgodę na sprzedaż nieruchomości o nr ew.: [...],[...],[...],[...],[...] i [...] w [...] ?
- 2. Jeśli tak, to wniósł o przesłanie kopii uchwał w tej sprawie, a nadto podpisanego wniosku z dnia 23 lipca 2014 r.
Zawiadomieniem z dnia 26 września 2014 r. organ na podstawie art. 9, art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 K.p.a., ponownie zawiadomił wnioskodawcę, że w związku z nieusunięciem w wyznaczonym terminie braków wniosku z 9 lipca 2014 r., doprecyzowanym wnioskiem z 23 lipca 2014 r., o udostępnienie informacji publicznej, pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania.
Wskazał ponadto, że pomimo skutecznego doręczenia wnioskodawcy wezwania z 19 sierpnia 2014 r., wnioskodawca nie uzupełnił w terminie braków formalnych wniosku, gdyż do pisma złożonego 3 września 2014 r. został załączony podpisany inny wniosek datowany na 9 lipca 2014 r. Organ podniósł, że J. S. był informowany, pod jaką pozycją zarejestrowano przedmiotowy wniosek z 9 lipca 2014 r. w rejestrze korespondencji urzędu.
W skardze na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającej na nieudzieleniu informacji publicznej, na wniosek z dnia 9 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. S. wniósł o:
- 1. zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania jego wniosku i załatwienie go zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej,
- 2. stwierdzenie, że organ działając celowo, z rozmysłem, rażąco naruszył prawo, tj. art. 13, art. 14, art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 Konstytucji RP i wymierzenie mu grzywny w oparciu o art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy,
- 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego,
- 4. poinformowanie na mocy art. 155 § 1 ppsa o fakcie permanentnie powtarzających się istotnych naruszeniach prawa przez organ, polegających na łamaniu przez niego przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwierzchnie organy nadzoru.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że wezwanie do usunięcia braków formalnych z 19 sierpnia 2014 r. zostało mu doręczone 1 września 2014 r., natomiast w dniu 3 września złożył w urzędzie pismo przewodnie datowane na 1 września 2014 r. wraz z wymaganymi podpisanymi pismami. Organ w piśmie z 1 września 2014 r. poinformował go zaś o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania, wskazując niezgodnie z prawdą, na rzekome przekroczenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku.
Zatem w ocenie skarżącego, powołując się na nieprawdziwy przebieg zdarzeń, nie mając ku temu żadnych podstaw, organu pozostawił jego wniosek bez rozpoznania, zamykając tym samym drogę polemiki w postępowaniu odwoławczym co uzasadnia zarzut bezczynności.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu podał w szczególności, iż jakkolwiek stanowisko skarżącego w kwestii doręczeń i terminu odbioru przesyłki należy uznać za słuszne, to jednak w ocenie organu, w niniejszej sprawie nastąpiło uchybienie terminu wyznaczonego do uzupełnienia braków formalnych. Zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania, dopiero zatem w takich sytuacjach znajduje zastosowanie art. 63 § 3a K.p.a., stanowiący o obowiązku opatrzenia podania wniesionego w formie dokumentu elektronicznego bezpiecznym podpisem elektronicznym lub własnoręcznym podpisem. Organ podniósł również, że J. S. w dniu 3 września 2014 r. nie złożył właściwego dla tej sprawy wniosku opatrzonego własnoręcznym podpisem, ale inne pismo z 9 lipca 2014 r., którego treść nie miała jakiegokolwiek odniesienia do przedmiotu niniejszej sprawy. Zatem skarżący nie uzupełnił wskazanych w wezwaniu braków formalnych, co uniemożliwiło organowi wydanie stosownej decyzji odmawiającej udostępnienia żądanej informacji publicznej.
Skarżący w piśmie z dnia 5 maja 2015 r. odniósł się do odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), dalej "udip", każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Natomiast w przepisie art. 6 ust. 1 udip, ustawodawca dokonał przykładowego wyliczenia informacji, które posiadają walor informacji publicznych.
Z kolei w przepisie art. 4 ust.1 ustawodawca postanowił, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz znane podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej (pkt 1).
Niewątpliwie Wójt Gminy [...] jako organ wykonawczy samorządu gminnego, a więc organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym w świetle udip.
Natomiast żądane informacje mieszczą się w pojęciu informacji publicznej, gdyż dotyczą danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a i b), bądź majątku publicznego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c).
Spełniony jest zatem w niniejszej sprawie zakres przedmiotowy oraz podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej, zaś adresat wniosku nie wskazał, że wnioskowanych informacji nie posiada.
Z bezczynnością w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 udip 14-dniowym terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji publicznej lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym dwumiesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej. Oznacza to, że z bezczynnością w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia nie tylko wtedy, gdy adresat wniosku milczy, lecz także, gdy odmowa takiej informacji w nieprzewidzianej dla tej czynności formie prawnej (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz LexiNexis 2012, s. 188).
W niniejszej sprawie organ uznał, iż żądanie wniosku dotyczy udostępnienia informacji przetworzonej, dlatego też wezwał skarżącego w piśmie z dnia 31 lipca 2014 r. do wykazania powodów, dla których spełnienie przedmiotowego żądania jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w terminie 14 dni od otrzymania wezwania (art. 3 ust. 1 pkt 1 udip).
Wbrew zarzutowi skarżącego, zawartemu w piśmie procesowym z dnia 5 maja 2015 r., że nigdy takiego pisma nie otrzymał, zostało ono doręczone skarżącemu, jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, w dniu 4 sierpnia 2014 r.
Zaznaczenia wymaga okoliczność, iż Sąd rozpoznając niniejszą skargę na bezczynność nie jest władny oceniać, czy stanowisko organu w kwestii charakteru żądanej informacji publicznej, tzn. czy jest ona prosta, czy też przetworzona, jest prawidłowe, czy też nie.
Następnie wobec braku odpowiedzi skarżącego na ww. wezwanie, organ wezwał skarżącego pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. (mylnie datowanym na 19 lipca 2014 r.), do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 9 lipca 2014 r. oraz wniosku precyzującego z dnia 23 lipca 2014 r., złożonych w formie elektronicznej, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, poprzez opatrzenie ich bezpiecznym podpisem elektronicznym bądź własnoręcznym podpisem. Wezwanie powyższe zostało odebrane przez skarżącego w dniu 1 września 2014 r., natomiast w dniu 3 września skarżący złożył w Urzędzie Gminy w [...] podpisany wniosek z 9 lipca 2014 r., lecz dotyczący zupełnie innego żądania, oraz podpisany wniosek precyzujący.
Wójt Gminy [...] zawiadomieniem z dnia 1 września 2014 r. wniosek skarżącego z 9 lipca 2014 r., na podstawie art. 9, art. 64 § 2 w zw. z art. 63 § 3 K.p.a., pozostawił bez rozpoznania wobec uchybienia wyznaczonego 7-dniowego terminu.
Jak przyjmuje się bowiem w orzecznictwie, przepis art. 63 § 3a K.p.a. stanowiący o obowiązku opatrzenia podania wniesionego w formie dokumentu elektronicznego bezpiecznym podpisem elektronicznym znajduje zastosowanie w sytuacji, o której mowa w art. 16 ust. 2 udip, a więc w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania w takiej sprawie (por. wyrok NSA z 16.03.2009 r., I OSK 1277/08, OSA i WSA 2010, Nr 5, poz. 91). Jakkolwiek pozostawienie wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej było w dniu 1 września 2014 r. przedwczesne, tym nie mniej skarżący składając w dniu 3 września inny niż wymagany, podpisany wniosek, nie wykonywał wezwania z 19 sierpnia 2014 r.
W tej sytuacji nie sposób uznać, by organ pozostał w bezczynności nie udzielając skarżącemu żądanej informacji, czy też nie wyjadając decyzji odmownej wobec niewykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zatem podniesione w szczególności w piśmie procesowym z dnia 5 maja 2015 r. oraz w skardze zarzuty i wnioski, nie znajdują uzasadnienia.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.