Uzasadnienie
Skarżący A. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpoznania wniosku z 21 maja 2015 r. o wszczęcie postępowania habilitacyjnego.
W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o odrzucenie skargi w przedmiotowej sprawie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. Organ wskazał, że Skarżący wniósł skargę do Sądu bez wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie czy przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpił do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego – wyjaśnił, że takiego wezwania nie złożył.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu.
Sąd zważył, iż zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie art. (52 §2).
Powyższa regulacja, mająca charakter ogólny, a więc odnoszący się do wszystkich kategorii spraw, oznacza, że nie można skutecznie wnieść skargi jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów dostępne podmiotowi, który chce uruchomić sądową kontrolę.
Środkiem zaskarżenia, który przysługuje stronie w razie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych bądź w terminie ustalonym w myśl art. 36 lub w razie przewlekłego prowadzenie postępowania, jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.). Z treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. wynika jednoznacznie, że wyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia musi poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego, aby skarga taka była dopuszczalna.
Reasumując, w ocenie Sądu, Skarżący przed wniesieniem skargi obowiązany był wezwać Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy ten warunek dopuszczalności skargi nie został w sprawie spełniony.
Tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna - stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. albowiem niedopuszczalność skargi z innych przyczyn - o jakich mowa w przepisie tego artykułu powodujących odrzucenie skargi - obejmuje między innymi przypadki, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia.
Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz art. 58 §3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.