Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 października 2014 r. M. M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...], skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku dotyczącego podania tożsamości tajnego współpracownika[...] "[...]".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na postawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o oddalenie. Wskazał, że bez względu na kwalifikację prawną kolejnych pism M. M. kierowanych do organu, skarga złożona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Jednocześnie, stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi na bezczynność, M. M. powinien złożyć do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu zażalenie stosownie do treści art. 37 § 1 kpa.
Oznacza to, iż warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu, jest wcześniejsze złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie jak wynika z akt administracyjnych, M. M. nie wystąpił do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w trybie art. 37 kpa ze stosownym zażaleniem.
Znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy pism skarżącego nie można uznać za zażalenia wniesione w trybie art. 37 kpa. Przedmiotem pism M. M. kierowanych do organu (z dnia 12 sierpnia 2013 r., 22 sierpnia 2013 r., 18 września 2013 r.), jest bowiem nienależyte wykonywanie zadań przez pracowników organu w związku z przedmiotowym wnioskiem dotyczącym podania tożsamości tajnego współpracownika [...] "[...]".
M. M. w niniejszej sprawie nie złożył zażalenia na bezczynność organu w trybie art. 37 kpa. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed wcześniejszym wykorzystaniem przez skarżącego przysługującego mu na drodze administracyjnej zażalenia, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.