Uzasadnienie
W skardze na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Z.K. zarzucił organowi naruszenie prawa poprzez nierozstrzygnięcie wniosku z dnia [...] marca 2005 r., który winien być rozpoznany zgodnie z jego treścią, co najmniej przez wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, że wielokrotnie wnosił skargi i wnioski w przedmiocie naruszenia prawa, polegającego na bezczynności i uchylaniu się od merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a w dniu [...] lutego 2006 r. kolejny raz wezwał organ do zaprzestania naruszenia prawa, natomiast w dniu [...] lutego 2006 r. złożył zażalenie do Ministra Obrony Narodowej na niezałatwienie sprawy w terminie i uchylanie się od tego obowiązku przez Prezesa WAM. Wniósł w związku z tym o zobowiązanie organu do zaprzestania bezczynności i wydania właściwych rozstrzygnięć w przedmiocie kierowanych do niego wystąpień oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie i podał, że zwłoka w rozpatrzeniu odwołań i wniosków została spowodowana działaniami samego skarżącego, który składając do Oddziału Regionalnego WAM W. różnego rodzaju pisma sygnował je różnymi podpisami, tak swoimi, jak i brata – J.K. Organ I instancji powziął więc wątpliwość co do autentyczności tych podpisów i skierował do prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Postępowanie prokuratorskie nie zostało jeszcze zakończone, zaś organ II instancji wstrzymał się z czynnościami do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii.
Natomiast w piśmie z dnia [...] czerwca 2006 r. organ wskazał, że nie jest w posiadaniu wniosku z dnia [...] marca 2005 r., a z rozmowy telefonicznej ze skarżącym wynika, że nie wie on czego wniosek dotyczy, a zatem należy poddać w wątpliwość jego wysłanie.
Z kolei na rozprawie pełnomocnik organu zmienił stanowisko procesowe, wnosząc o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a nadto na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W rozpoznawanej sprawie Z.K. zarzucił Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] marca 2005 r.
Jak wynika z oświadczenia kierownika Kancelarii Oddziału Regionalnego WAM we W., do oddziału tego nie wpłynęło żadne pismo skarżącego opatrzone przez niego datą "[...] marca 2005 r.". Ponadto z notatki służbowej sporządzonej w dniu [...] czerwca 2006 r. przez A.P. z Biura Prezesa WAM z przeprowadzonej z Z.K. rozmowy telefonicznej, w dniu [...] marca 2005 r. nie występował do Prezesa WAM, omyłkowo wskazał tę datę i nie jest w stanie określić przedmiotu żądania.
Oznacza to, iż brak jest wniosku, który mógłby wszcząć jakiekolwiek postępowanie przed organem, a zatem nie mogło dojść od ewentualnego wydania aktu lub podjęcia czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro więc nie mógł zaistnieć przedmiot zaskarżenia, to tym samym skarga na bezczynność w tym przedmiocie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 zd. 1 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.