Uzasadnienie
W dniu 23 maja 2008 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 11 marca 2008 r. o wznowienie postępowania w sprawie stosunku służbowego.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie, względnie o oddalenie skargi podnosząc, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy).
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej również "kpa", na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa, jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który skarżący musi wyczerpać, by skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Konieczność wyczerpania środków zaskarżenia obwarowane jest jednak warunkiem wynikającym z treści art. 52 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, a mianowicie, środek ten musi przysługiwać stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 kpa, jako środka zaskarżenia w myśl powołanego wyżej przepisu konieczne jest tylko wówczas, gdy nad organem pozostającym w bezczynności jest organ administracji publicznej wyższego stopnia w rozumieniu kpa (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/06).
Zgodnie z art. 17 pkt 3 kpa organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277) Komendant Główny Policji, podlega ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Z tych względów złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie stosunku służbowego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa, przez co nie wyczerpał środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.