Uzasadnienie
W. G. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwanego dalej: "Prezesem UODO") w rozpatrzeniu jego skargi na przetwarzanie danych osobowych.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Skarżący wystąpił ze skargą z dnia [...] września 2018 r. do Prezesa UODO na przetwarzanie jego danych osobowych przez [...] S.A. z siedzibą w W. (zwane dalej: "Spółką").
Pismem z dnia 29 października 2018 r. Prezes UODO wezwał Skarżącego – w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a.") – do usunięcia braków formalnych jego skargi poprzez jej sprecyzowanie polegające na wyjaśnieniu jakiego rodzaju czynności oczekuje on zarówno od Spółki, jak i Prezesa UODO. Organ wyjaśnił przy tym Skarżącemu, jakiego rodzaju czynności może on podjąć po wniesieniu skargi na przetwarzanie danych osobowych. Pismo to zostało odebrane przez Skarżącego dnia 5 listopada 2018 r.
Skarżący udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 9 listopada 2018 r., wskazując zakres żądania skargi z dnia [...] września 2018 r.
Pismem z dnia 21 listopada 2018 r. Prezes UODO poinformował Skarżącego, iż wszczął postępowanie wyjaśniające, o wynikach którego zostanie on poinformowany.
Jednocześnie, pismem z tego samego dnia, Prezes UODO wystąpił do Spółki o ustosunkowanie się do treści skargi oraz złożenie wyjaśnień. Pismo to zostało podjęte przez Spółkę w dniu 26 listopada 2018 r.
Spółka złożyła wyjaśnienia w piśmie z dnia 3 grudnia 2018 r., które wpłynęło do organu w dniu 5 grudnia 2018 r.
Pismem z dnia 8 stycznia 2019 r. organ wezwał Spółkę do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 3 grudnia 2018 r. poprzez jego podpisanie zgodnie z zasadami jej reprezentacji, a jednocześnie zwrócił się o złożenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie, o czym poinformował Skarżącego w piśmie z tego samego dnia.
W odpowiedzi, Spółka nadesłała pismo z dnia 15 stycznia 2019 r., do którego załączyła odpowiedź z dnia 3 grudnia 2018 r. podpisaną przez osobę uprawniona do jej reprezentacji.
Ponadto, w dniu 23 stycznia 2019 r. do organu wpłynęło pismo Spółki z dnia 21 stycznia 2019 r., stanowiące dodatkowe wyjaśnienia udzielone zgodnie z wezwaniem z dnia 8 stycznia 2019 r.
W skardze z dnia 7 stycznia 2019 r. na bezczynność Prezesa UODO, Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie tygodnia, uznanie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także zasądzanie zwrotu kosztów postępowania.
Zdaniem Skarżącego, organ nie dochował obowiązujących go terminów do załatwienia jego sprawy, natomiast po ich upływie podejmował działania pozorne, które miały usprawiedliwić jego bezczynność.
W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż od dnia 25 maja 2018 r. bezpośrednie zastosowanie w polskim porządku prawnym znajduje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4 maja 2016 r., str. 1 ze zm.; zwane dalej: "rozporządzeniem 2016/679"), w którym prawodawca unijny przewidział termin 3 miesięcy na rozpatrzenie przez organ nadzorczy skargi bądź poinformowanie osoby, której dane dotyczą, o postępach lub efektach rozpatrywania skargi. Dopiero po upływie tego terminu – wobec braku ww. działań po stronie organu nadzorczego – osoba, której dane dotyczą, ma prawo do skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem (art. 78 ust. 2).
Prezes UODO zauważył, iż nie uchylał się od działania, bowiem podjął czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy, informując Skarżącego na każdym etapie o podjętych działaniach. Wskazał przy tym, iż podjął działania w związku z wniesionym przez Skarżącego podaniem, jeszcze przed upływem terminu dwóch miesięcy.
Pismem z dnia 31 maja 2019 r. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę oraz podtrzymał stanowisko o bezczynności organu w rozpatrzeniu jego sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; zwanej dalej: "p.p.s.a."), ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.
Przypomnieć również należy, iż od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000 ze zm.; zwana dalej: "u.o.d.o."), jak również rozporządzenie 2016/679, które stosuje się bezpośrednio. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa UODO, stosuje się przepisy k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w u.o.d.o.
W myśl art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym – w myśl § 3 tego przepisu – załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postepowania. Jednocześnie, zgodnie ze szczególnym przepisem art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679, termin rozpatrzenia skargi dotyczącej ochrony danych osobowych bądź poinformowania osoby, której dane dotyczą o postępach lub efektach rozpatrywania skargi – wynosi trzy miesiące.
W świetle tak nakreślonych ram prawnych, Sąd obowiązany był dokonać kontroli, czy Prezes UODO pozostawał w bezczynności, bowiem nie załatwił wniosku Skarżącego do dnia złożenia skargi do sądu administracyjnego, co nastąpiło w dniu 7 stycznia 2019 r.
Wskazać zatem należy, iż z niespornych okoliczności faktycznych sprawy wynika, iż Skarżący złożył wniosek o ochronę danych osobowych w dniu [...] września 2018 r., zaś organ dokonał pierwszej czynności w postępowaniu w dniu 29 października 2018 r. (wezwanie do usunięcia braków wniosku), zatem jeszcze przed upływem terminu wynikającego z przepisu art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679. Ponadto, pismem z dnia 21 listopada 2018 r. – sporządzonym również przed upływem powyższego terminu – Prezes UODO poinformował Skarżącego o wszczęciu postępowania wyjaśniającego oraz o podjętych czynnościach w sprawie.
Następnie, organ wystosował do Spółki wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie (doręczone w dniu 26 listopada 2018 r.), jak również do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 3 grudnia 2018 r., nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie (doręczone w dniu 14 stycznia 2019 r.), w następstwie których, zebrał materiał dowodowy niezbędny dla rozpatrzenia wniosku Skarżącego.
Z kolei Skarżący, wystąpił z ponagleniem z dnia 28 grudnia 2018 r., a następnie ze skargą do sądu administracyjnego z dnia 7 stycznia 2019 r. na bezczynność organu.
Podnieść więc trzeba, iż w myśl art. 35 § 5 k.p.a., który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., a o którym zdaje się nie wiedzieć, bądź zapominać Skarżący, do terminów określonych w przepisach poprzedzających (tj. art. 35 § 1-4) nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.
W ocenie Sądu, za terminy takie – których nie można wliczyć do trzymiesięcznego terminu przewidzianego do załatwienia wniosku Skarżącego z dnia [...] września 2018 r. – uznać należało następujące okresy:
- 1) od dnia wezwania Skarżącego pismem z dnia 29 października 2018 r. (k. 8 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 9 listopada 2018 r. (k. 11 akt adm.);
- 2) od dnia wezwania Spółki pismem z dnia 21 listopada 2018 r. (k. 13 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 5 grudnia 2018 r. (k. 14 akt adm.);
- 3) od dnia wezwania Spółki pismem z dnia 8 stycznia 2019 r. (k. 33 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 15 stycznia 2019 r. (k. 34 akt adm.).
W konsekwencji, nie sposób było stwierdzić, by Szef UODO pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności, skoro podejmował czynności zmierzające do zebrania materiału dowodowego niezbędnego do jej załatwienia, które nie przekroczyły terminów przewidzianych we wskazanych wyżej przepisach rozporządzenia 2016/679 oraz k.p.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był skargę oddalić, o czym orzekł – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – w sentencji wyroku. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 4 p.p.s.a.