Uzasadnienie
B.P., wnioskiem z [...] lutego 2011 r., wystąpił do Prezesa Rady Ministrów o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wszystkich informacji publicznych o działalności Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, publikowanych na stronie internetowej www.kprm.gov.pl, w wersji papierowej lub elektronicznej i w odpowiedzi został poinformowany, pismem z 1 marca 2013 r., że informacje funkcjonują w obiegu publicznym i można się z nimi zapoznać na stronie www.premier.gov.pl. W piśmie tym powołano się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 stycznia 2012 r. II SAB/Wa 252/11, w którym uznano, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zezwala na odmienne traktowanie osób pozbawionych wolności, a także że na podstawie Kodeksu karnego wykonawczego – art. 162 – skarżący może skorzystać z dostępu do Internetu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Rady Ministrów, B.P. podniósł, że domagał się udostępnienia informacji o działalności Urzędu Rady Ministrów, które są publikowane za pomocą kanału informacyjnego innego aniżeli Biuletyn Informacji Publicznej, zatem taka informacja jest udostępniana na wniosek.
Wyrokiem z 15 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 158/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B.P. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie udzielenia informacji publicznej.
W uzasadnieniu wyroku Sąd podkreślił, że we wniosku z [...] lutego 2013 r. skarżący domagał się udostępnienia informacji publikowanych na stronie internetowej Kancelarii Prezesa RM, które to informacje znajdują się w Biuletynie Informacji Publicznej i powołując orzecznictwo stwierdził, że rację miał organ wyjaśniając, iż nie można żądać udostępnienia informacji opublikowanej w Biuletynie, a także, iż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej – art. 10 ust. 1 – nie zezwalają na odmienne traktowanie osób odbywających karę pozbawienia wolności.
Sąd przytaczając treść art. 110a § 2 k.k.w. stwierdził, że użyte tam sformułowanie "w szczególności" oznacza, że katalog praw skazanego w nim wymienionych nie jest zamknięty, zatem może on korzystać również z dostępu do Internetu, także szeroko omówił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 maja 2012 r. I OSK 481/12, w którym odniesiono się do sfery uprawnień skazanego w świetle ww. przepisu Kodeksu karnego wykonawczego Wojewódzki Sąd stwierdził, również powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, że bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie podejmuje stosownych czynności, tj. nie udostępnia jej w sposób wskazany w art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a nie w sytuacji, gdy odmawia przekazania informacji, która już została udostępniona przez umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej, co miało miejsce w sprawie.
W wyniku skargi kasacyjnej B.P. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 września 2014 r. uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż stwierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że skarżący domagał się udostępnienia informacji o publikowanych w Biuletynie Informacji Publicznej, nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, a zatem nie można było uznać, iż sprawa została wyjaśniona, a wydane w niej rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie rozpoznając sprawę zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782) jednym ze sposobów udostępnienia informacji publicznych jest ich ogłoszenie w Biuletynie Informacji Publicznej, zaś art. 10 ust. 1 stanowi, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w tym Biuletynie lub centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek. Z przepisów tych wynika zatem, że tylko informacje publiczne opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej uważa się za udostępnione, zaś wszystkie inne informacje, w tym w szczególności wymienione w art. 6 ustawy o informacji publicznej są udostępniane na wniosek bez względu na to czy funkcjonują w obiegu publicznym, na stronach internetowych podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznych, a także czy dostęp do tych informacji, tj. do internetu, domagający się ich udostępnienia ma łatwy czy też utrudniony. O obowiązku udostępnienia informacji publicznej nie opublikowanej w Biuletynie, a będącej na stronie internetowej, przesądza nie dostęp do internetu, ale niepublikowanie w Biuletynie.
Z akt niniejszej sprawy nie wynika, że wszystkie informacje zawarte na stronie internetowej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów są opublikowane w Biuletynie, co potwierdziła Kancelaria Prezesa Rady Ministrów w odpowiedzi na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. wskazując, że nie wszystkie informacje ze strony internetowej Kancelarii są publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej.
Skoro nie wszystkie informacje zawarte na stronie internetowej Kancelarii, których udostępnienia domagał się skarżący zostały opublikowane w Biuletynie, zatem zawarty w skardze zarzut bezczynności organu w udostepnieniu informacji publicznej jest uzasadniony.
Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż wynikała z dokonanej przez organ wykładni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, której to wykładni nie podzielił Naczelny Sąd Administracyjny.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.