Uzasadnienie
Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do § 2 tego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Skarżący E. Z. wniósł skargę na bezczynność Rady Powiatu W. w przedmiocie "poszanowania prawa" przez Starostę Powiatu W. i "mobilizowania" go do "podejmowania klarownych decyzji" w sprawie odrolnienia gruntu na działce przy ul. J. [...]we W. Wskazał, iż w dniu [...] złożył w Radzie Powiatu W. skargę z dnia [...]. "na nienależyte wykonywanie zadań, naruszanie praworządności oraz interesu skarżącego". Pismem z dnia [...] Przewodniczący Rady Powiatu W. uznał tę skargę "za bezprzedmiotową". Pismem z dnia [...] skarżący wezwał do usunięcia naruszenia prawa, a pismem z dnia [...]. "zapytał wprost: "Czy Starosta W. odralniał grunt?". Na co, w odpowiedzi, z up. Starosty, Dyrektor Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami, przekazał pismo Skarżącego z [...] do Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego W.".
Z powyższego jednoznacznie wynika, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest skargą na bezczynność w sprawie rozpatrzenia skargi powszechnej, o jakiej mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 227 i nast. kpa).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że rozpatrzenie skargi wniesionej w trybie art. 227 kpa nie jest objęte zakresem przedmiotowym art. 16 ust. 1 pkt 1-4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) i do postępowania skargowego określonego w przepisach działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego nie ma zastosowania art. 17 ustawy o NSA (por. np. postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 213/00 - LEX nr 54555).
Stanowisko to zachowało swą aktualność również w obowiązującym od 1 stycznia 2004 r. stanie prawnym, w odniesieniu do przytoczonych wyżej przepisów art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W obecnie obowiązującym stanie prawnym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym także podkreślano, że do skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu (por. np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r. sygn. akt II SAB/Wa 193/04 - LEX nr 165916).
W tym stanie rzeczy uznać należy, iż skoro wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy aktów, czynności lub bezczynności, o jakich mowa w przytoczonych wyżej przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz jest skargą na bezczynność w sprawie rozpatrzenia skargi powszechnej, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 227 i nast. kpa), to skarga ta - w myśl powołanych wyżej przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jest niedopuszczalna.
W tej sytuacji - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji postanowienia.