Uzasadnienie
J. H. i G. D. (dalej: skarżący) wnieśli skargę, w której opisali postępowanie w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez ich rodziców nieruchomości poza granicami Polski i podnieśli "opieszałość działań" Wojewody Dolnośląskiego.
Wobec tak sformułowanego zarzutu, pismem z dnia 19 stycznia 2023 r., skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez sprecyzowanie, czy przedmiotem skargi jest bezczynność organu, przewlekłe prowadzenie postępowania, czy też bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania.
Powyższe wezwanie zostało doręczone osobiście J. H., działającemu jako strona skarżąca i jednocześnie pełnomocnik G. D., w dniu 23 stycznia 2023 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 – dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W niniejszej sprawie wniesiona skarga czyniła zadość jedynie wymogom przewidzianym w punktach 2 i 3 powyższej regulacji prawnej. Skarżący jednak nie wskazali, czy zarzucają organowi administracyjnemu bezczynność, czy też przewlekłe prowadzenie postępowania albo też jedno i drugie.
Na potrzeby rozpoznania przedmiotowej skargi sprecyzowanie skarżonej czynności ma istotne znaczenie, gdyż powyższe instytucje (bezczynność i przewlekłość) mają różny charakter.
Bezczynność została zdefiniowana w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm. – dalej: k.p.a.) i ma miejsce, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z kolei przewlekłość została określona w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. i zachodzi, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.
Na gruncie powyższych definicji ukształtowane zostało stanowisko, że z "bezczynnością organu" mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracyjny nie podejmuje żadnych czynności lub wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub też nie podejmuje przewidzianej prawem czynności. (por. M. Miłosz, "Bezczynność organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym", Warszawa 2012 r., s. 92 i nast.).
Natomiast "przewlekłe postępowanie" ma miejsce, gdy organ administracyjny wprawdzie podejmuje działania, ale robi to opieszale lub skuteczność podejmowanych czynności jest wątpliwa. Dotyczy to też sytuacji, gdy organ podejmuje czynności niezgodne z procedurą, w sposób nieefektywny, w dużym odstępie czasu lub też dokonuje czynności pozornych, powodujących, że formalnie nie jest bezczynny, ewentualnie mnoży czynności dowodowe ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy. (por. P. Kornacki, Intertemporalne aspekty orzekania sądu administracyjnego w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania przed organem administracji publicznej, ZNSA 2011, nr 5, s. 45-46).
Jak zatem wynika z powyższych wywodów, kwestia przedmiotu skargi – to jest, czy strona wnosi skargę na bezczynność organu, czy przewlekłe prowadzenie postępowania – warunkuje zakres kontroli dokonywanej przez Sąd, który w każdej sytuacji bierze pod uwagę różne aspekty działania organu administracyjnego.
Skarżący tymczasem co najwyżej wskazywali na opieszałe działanie organu administracyjnego, które w żaden sposób nie zostało zdefiniowane przez przepisy prawa. Z tego też powodu konieczne było ustalenie, jakiego działania Wojewody Dolnośląskiego przedmiotowa skarga dotyczy: bezczynności, przewlekłego postępowania, czy też jednocześnie bezczynności i przewlekłości.
Wezwanie o uzupełnienie tego istotnego braku formalnego skargi zostało doręczone skutecznie 23 stycznia 2023 r. z pouczeniem, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 30 stycznia 2023 r. (poniedziałek).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Na tej podstawie Sąd orzekł jak w sentencji.