Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 października 2010 r. skarżący złożył za pośrednictwem Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę "na bezprawnie prowadzone postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie fałszywego pomówienia" w nagłówku wskazując, że sprawa dotyczy postanowienia nr [...] z dnia [...] wniosku z dnia 1 października 2010 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 listopada 2010 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w zakreślonym terminie w piśmie z dnia 14 grudnia 2011 r. wskazał, że "skarga na bezczynność organu dotyczy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego Jelenia Góra, który nie rozpoznaje spraw w zakreślonym ustawowo terminie, nie udziela informacji o przyczynach zwłoki ani też nie prowadzi korespondencji z petentem(...)" w dalszej części pisma skarżący wskazał, że analogiczna sytuacja miała miejsce w sprawie dotyczącej pisma z dnia [...] r. nr[...], w której skarżący nie otrzymał żądanych wyjaśnień ani dowodów i zmuszony był złożyć skargę do Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., który przekazał sprawę WSA we W..
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego J. G. wskazał, że powołane przez skarżącego pismo z dnia 27 września 2010 r. jest pismem wystosowanym przez dział księgowości PINB przypominającym o braku wpłaty należności za upomnienie [...] z dnia [...] Zostało ono wystawione w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym w sprawie samowolnie przedłużonej konstrukcji zadaszenia nad balkonem przynależnym do mieszkania Państwa Zagozdów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto, art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest bezczynność organu w przypadkach określonych w pkt 1-4a p.p.s.a. Pismo będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie należy do aktów i czynności wymienionych w powyższym przepisie. Nie posiada ono cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej. Pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny bowiem przypomina o braku wpłaty należności wskazanej w upomnieniu [...] z dnia 30 marca 2010 r. Zatem ewentualne zaniechanie organu w powyższym przedmiocie nie może, w świetle art. 3 §2 pkt 8 p.p.s.a. być przedmiotem bezczynności organu administracji publicznej o jakiej mowa w tym przepisie. Z tego względu przedmiotową skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia