Uzasadnienie
K. Z. (dalej: skarżący) złożył skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. (dalej: Wojewoda, organ) w przedmiocie zbadania pod względem formalnym podania o wznowienie postępowania.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 III 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wniesienia do właściwego organu ponaglenia lub zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 26 IV 2020 r. skarżący poinformował, że dowodem wniesienia ponaglenia są wielokrotne rozmowy telefoniczne z Zastępcą Kierownika Oddziału Orzecznictwa w Wydziale Infrastruktury Urzędu Wojewódzkiego, podczas których skarżący domagał się przyspieszenia działań i wydania postanowienia w sprawie. Zdaniem skarżącego, dzięki tym ponagleniom w dniu 9 X 2019 r. otrzymał on zawiadomienie od Wojewody, że zajmie on stanowisko w sprawie do 30 XI 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 cytowanego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie szczególnego znaczenia nabiera nadto treść art. 53 § 2b, zgodnie z którym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Instytucja ponaglenia uregulowana została w art. 37 ustawy z dnia 14 VI 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.). Zgodnie z § 1 przywołanego przepisu stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) – pkt 1; postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) – pkt 2.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący nie dopełnił niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi warunku w postaci uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w stosunku do organu, któremu zarzuca bezczynność. Potwierdzają to zarówno nadesłane przez organ akta administracyjne, jak i oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 26 IV 2020 r. (k. 18 akt sądowych), w którym skarżący wprost wskazał, że w jego ocenie ponaglanie stanowiły rozmowy telefoniczne z Zastępcą Kierownika Oddziału Orzecznictwa w Wydziale Infrastruktury Urzędu Wojewódzkiego.
Wskazać jednak należy, że rozmowa telefoniczna nie stanowi ponaglenia w rozumieniu art. 37 k.p.a., gdyż w świetle tego przepisu jest to sformalizowany środek dyscyplinujący organy administracji publicznej, w reakcji na który organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie. Sformalizowanie ponaglenia polega na tym, że powinno ono przybrać formę pisemną bądź elektroniczną, a nadto zawierać uzasadnienie. Ponaglenie powinno być również skierowane do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowania (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.). Rozmowa telefoniczna tymczasem nie pozwala na przyjęcie, by skarżący dopełnił warunku dopuszczalności wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w postaci uprzedniego wniesienia ponaglenia (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Wniesienie skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania bez uprzedniego wniesienia ponaglenia skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.