Uzasadnienie
M. K. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego A. K., złożyła 27.09.2021 r., za pośrednictwem Wojewody D., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ww. organ w przedmiocie wskazanym w sentencji.
Pismem z 22.12.2021 r. wezwano skarżącą do: nadesłania przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego jej aktu urodzenia oraz do uiszczenia brakującego wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że odpisy powyższych wezwań skutecznie doręczono skarżącej 05.01.2022 r. (akta sądowe – k. 13). Do dnia dzisiejszego skarżąca nie przedłożyła przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego jej aktu urodzenia jak i nie opłaciła skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie (§ 2).
Stosownie do art. 27 p.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przy czym przepis ten dotyczy nie tylko osób niemających w ogóle zdolności do czynności prawnych, lecz odnosi się także do sytuacji, gdy chodzi o sprawy wynikające z czynności, których określona osoba nie może dokonać samodzielnie.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca, z uwagi na swój wiek (13 lat), należy do osób mających ograniczoną zdolność do czynności prawnych (art. 15 ustawy z dnia 23.04.1964 r. Kodeks cywilny). Przedmiotowa skarga dotyczy zaś przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy, a tym samym sprawy, której osoba o ograniczonej zdolności do czynności prawnych nie może dokonywać samodzielnie. Stąd nie ma zastosowania art. 26 § 2 p.p.s.a., lecz art. 27 ww. ustawy wskazujący, na konieczność działania w zastępstwie małoletniego jego przedstawiciela ustawowego.
W związku z powyższym zaistniała konieczność przedłożenia Sądowi przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia skarżącej z której jednocześnie wynikałaby informacja kto jest jej przedstawicielem ustawowym. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania, wnioskowana czynność nie została podjęta.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy i brak w tym zakresie nie został uzupełniony (art. 58 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowym stanie faktycznym zaistniały obydwie ww. sytuacje.
Wobec: nienadesłania przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia skarżącej oraz nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie należnego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucając złożoną skargę.