Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 października 2024 r. M. K. (dalej: skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Pismem z dnia 29 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o cofnięcie uprzednio złożonej skargi oraz wniesiono o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na uzyskanie przez stronę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie oświadczenie pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi zostało złożone przed Sądem osobiście, pismem z dnia 29 listopada 2024 r.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie pełnomocnika skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń.
Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia.