Uzasadnienie
4 II SAB/Wr ll6/03
Pismem z dnia [...] r. S. W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta W. w zakresie uzupełnienia brakujących danych w dowodzie rejestracyjnym serii [...] nr [...].
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. stwierdził, co następuje: w dniu [...] r. skarżący zwrócił się do organu administracyjnego o uzupełnienie dowodu rejestracyjnego pojazdu marki Polonez Caro zarejestrowanego pod numerem [...]. W ocenie skarżącego dowód rejestracyjny wypełniony był błędnie z uwagi na niewypełnienie wszystkich rubryk w [...] r., tj. w chwili jego wydania.
Ponieważ w chwili złożenia podania skarżący odmówił wniesienia opłaty skarbowej od podania, jak również odmówił okazania dowodu rejestracyjnego i zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, wezwano go do udziału w charakterze strony postępowania, za dowodem pocztowym nadania -odbioru Nr [...].
Skarżący stawił się na wezwanie i okazał zaświadczenie z przeprowadzonego badania technicznego pojazdu Nr [...] oraz dowód rejestracyjny Seria [...] nr [...].
Po dokonaniu analizy przedłożonych przez stronę dokumentów w dniu [...] r. wystosowano do strony odpowiedź na podanie i doręczono ją za pocztowym dowodem nadania - odbioru nr [...].
Skarżący nie przyjął wyjaśnień udzielonych przez organ, który powołał się na przepis §17 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. Nr 4, poz. 37), wskazując na ważność posiadanego przez skarżącego dowodu rejestracyjnego do chwili czynności diagnosty, poprzez którą stosownie do przepisu §5 pkt 1 rozporządzenia Ministra 2 4 II SAB/Wr ll6/03
Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 7 września 1999 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów przy tym stosowanych (Dz. U. Nr 81, poz. 917), uprawniony diagnosta dokona badania zgodności faktycznych danych pojazdu z zapisami w dowodzie rejestracyjnym.
Następne pismo w tej sprawie skarżący złożył [...] r. nie wnosząc jednak do sprawy żadnych nowych okoliczności, w szczególności nie wnioskując o ponowne zarejestrowanie pojazdu.
Jako przyczynę swoich żądań skarżący przez cały czas wymienia "nie wypełnianie wszystkich rubryk" w [...] r., kiedy wydano dowód rejestracyjny. Zatem swoich żądań skarżący nie opiera na zmianach w zakresie stanu faktycznego.
W tym stanie rzeczy organ I instancji za pismem [...] zawiadamia skarżącego o podtrzymaniu swego dotychczasowego stanowiska w sprawie i wskazuje na brak kompetencji dla dokonania brakujących wpisów w posiadanym przez stronę dowodzie rejestracyjnym Seria [...] Nr [...]. Niezadowolony z takiego załatwienia sprawy skarżący zwrócił się do organu II instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po rozpatrzeniu sprawy wydało postanowienie nr [...].
W opisanym stanie faktycznym nie zachodzi w ocenie organu administracyjnego bezczynność zarzucana przez skarżącego. Z przepisów obowiązującego prawa nie wynika bowiem uprawnienie skarżącego do żądania uzupełnienia rubryk w dowodzie rejestracyjnym wydanym w [...] r., zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa. Ponieważ strona jednocześnie nie wniosła o nawiązanie nowego stosunku prawnego, po zmianie wnioskowanej przez uprawnionego diagnostę, brak było podstaw prawnych dla wydania decyzji administracyjnej w sprawie.
W świetle art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.), na właścicielu 3 4 II SAB/Wr ll6/03 pojazdu ciąży obowiązek zawiadomienia o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych w dowodzie rejestracyjnym, toteż organ rejestrujący nie mógł podjąć jakichkolwiek czynności w sprawie bez wymienionego zawiadomienia, a co za tym idzie bez wniosku strony o nawiązanie nowego stosunku prawnego.
Skarżący nie kwestionował także samej decyzji o rejestracji pojazdu w [...] r. Oczekiwał jedynie, aby wydany wówczas dowód rejestracyjny wypełnić zgodnie z zasadami wskazanymi w § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.)
Ponieważ wydanie dowodu rejestracyjnego jest czynnością materialno -techniczną, to żądanie strony uzupełnienia danych w dowodzie rejestracyjnym nie mogło zostać załatwione w formie decyzji administracyjnej. Dla wydania zaś nowej decyzji o zarejestrowaniu pojazdu konieczny był wniosek strony.
W opisanym stanie faktycznym i prawnym nie zachodzi w ocenie organu bezczynność. W szczególności organ nie miał obowiązku wynikającego z przepisu prawa załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) rejestracji pojazdu dokonuje na wniosek właściciela starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę) wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice rejestracyjne (tablicę) oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5.
Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, motoroweru lub przyczepy, jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe (art. 71 ust. 1 tej ustawy).
Skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale z dnia 15 listopada 1999 r. OPK 25199, stwierdził, że rejestracji pojazdu na podstawie art. 73 ust. 1 cytowanej ustawy dokonuje się w formie decyzji administracyjnej.
4 4 II SAB/Wr 116/03
W uzasadnieniu uchwały Sąd ten wskazał, że czynnością materialno -techniczną jest tylko samo wydanie dowodu rejestracyjnego. Czynność ta nie wyznacza jednak sytuacji prawnej jednostki i zawsze musi być poprzedzona rozstrzygnięciem przez dany organ, czy w konkretnej sprawie osoba ubiegająca się o rejestrację danego pojazdu spełniła wszystkie określone wymagania ustawowe. Takie działania organu autorytatywnie konkretyzują sytuację prawną podmiotu i noszą wszelkie znamiona procesu podejmowania decyzji. Akt rejestracji pojazdu ma zatem cechy decyzji administracyjnej w znaczeniu materialnoprawnym.
Ponadto z treści art. 71 ust. 1 i 2 Prawa o ruchu drogowym wynika, iż co do zasady tylko pojazdy zarejestrowane są dopuszczone do ruchu, a dokumentem stwierdzającym dopuszczenie takich pojazdów do ruchu jest dowód rejestracyjny. Dokument ten spełnia więc podwójną rolę: potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu oraz stwierdza dopuszczenie pojazdu do ruchu.
Rejestracja pojazdu zatem jest wynikiem załatwienia sprawy administracyjnej w postępowaniu administracyjnym.
Dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym pojazdu nie są jedynie danymi technicznymi, ale stanowią o treści decyzji administracyjnej, o rejestracji pojazdu i potwierdzenie wydania decyzji o jego zarejestrowaniu.
Należy wobec tego przyjąć, że do tego rodzaju spraw administracyjnych powinny mieć zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, m. in. art. 155 kpa który stanowi, iż decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 §2 stosuje się odpowiednio.
Pismem z dnia [...] r. S. W. zwrócił się do Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego we W. o "uzupełnienie dowodu 5
IV SAB/Wr 116/03 rejestracyjnego pojazdu nr [...] "Polonez Caro". Dowód rejestracyjny Urząd wydał w [...] r. nie wypełniając wszystkich rubryk".
W toku rozprawy przed Sądem skarżący podał, że dowód rejestracyjny nie zawierał takich adnotacji jak: pełny nr silnika, masa własna, dopuszczalna masa całkowita, nacisk osi, liczba miejsc, masa ciągniętej przyczepy, moc. Chodziło o te dane, które zostały określone w uwagach zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu.
Zgodnie z art. 61 §1 kpa żądanie skarżącego zawarte w powyższym przepisie wszczęło postępowanie weryfikacyjne, które powinno zostać zakończone w terminie określonym w art. 35 kpa i w sposób wskazany w art. 104 kpa bądź art. 105 kpa.
W sprawie nie podjęto jednakże żadnego ze wskazanych w tych przepisach rozstrzygnięć wobec czego skoro skarżący wyczerpał środek odwoławczy, jako konieczny warunek dopuszczalności skargi (postanowienie SKO we W. z dnia [...] r. SKO [...]), należało orzec jak w sentencji wyroku.
Orzeczenie zostało oparte na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) 6