Uzasadnienie
Pismem z 16 stycznia 2024 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia wglądu do akt sprawy dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez podanie numeru PESEL bądź złożenia oświadczenia o nieposiadaniu numeru PESEL.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki skierowanej do strony skarżącej, przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona 28 lutego 2024 r. (k. 15 akt sądowych).
Wezwanie pozostało bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Z kolei stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Ponieważ w realiach niniejszej sprawy w zakreślonym terminie braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, złożona skarga podlegała odrzuceniu.
Mając zatem na uwadze powyższe i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.