Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 listopada 2024 r. O. B. (dalej: skarżąca), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Pismem z dnia 10 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o cofnięcie uprzednio złożonej skargi z uwagi na uzyskanie przez stronę zezwolenia na pobyt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie oświadczenie pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi zostało złożone pismem z dnia 10 grudnia 2024 r., adresowanym do Sądu, zostało przekazane przez organ w dniu 17 grudnia 2024 r. (data wpływu).
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie pełnomocnika skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń.
Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia.