Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 VIII 2021 r. O.L. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez W. D. (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę zainicjowanego wnioskiem skarżącej z dnia 11 V 2020 r. (data wpływu do organu: 13 V 2020 r.).
Skarżąca wskazała w skardze, że podejmowane przez organ czynności mają charakter czynności pozornych i odbywały się w dużych odstępach czasu. Pismem z dnia 5 V 2021 r. skarżąca złożyła ponaglenie.
Jako znane Sądowi z urzędu wskazać należy, że skarżąca wniosła również uprzednio tj. pismem z dnia 22 VII 2021 r. skargę na przewlekłe prowadzenie przez organ tożsamego postępowania administracyjnego. W związku ze złożoną skargą Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w dniu 22 II 2022 r. wydał wyrok w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Wr 384/21, w którym stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt I), że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II), zobowiązał organ do wydania aktu w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt III), przyznał od organu na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 1400 zł (pkt IV) oraz zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (pkt V). Wyrok jest nieprawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan sprawy w toku (lis pendens). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika ponadto, że stan sprawy w toku zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją stanu sprawy w toku jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, iż sprawa niniejsza zainicjowana została skargą na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 11 V 2020 r. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Stwierdzić należy, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 22 II 2022 r. tutejszy Sąd stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt I), że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II), zobowiązał organ do wydania aktu w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt III), przyznał od organu na rzecz strony skarżącej sumę pieniężną w kwocie 1400 zł (pkt IV) oraz zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 580 zł (pkt V).
W związku z powyższym w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi, tj. wniesiona w niniejszej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 384/21, dotyczą przewlekłego prowadzenia postępowania zainicjowanego tym samym wnioskiem skarżącej. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 22 II 2022 r. wniosła skarżąca zarzucając przewlekłe prowadzenie postępowania temu samemu organowi tj. W.D.
Powyższe, w ocenie Sądu przemawia za uznaniem, że z uwagi na stan sprawy w toku kolejna skarga wniesiona na przewlekłość W.D. w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na tej podstawie Sąd w pkt II sentencji postanowienia orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi.