Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 października 2021 r. strona skarżąca złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Razem ze skargą uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 zł.
Strona skarżąca została wezwana do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu skargi oraz podania swojego adresu zamieszkania bądź adresu do korespondencji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki skierowanej do strony skarżącej, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 17 marca 2022 r. (k. 13 akt sądowych).
Wezwanie pozostało bezskuteczne, natomiast pismem z dnia 18 marca 2022 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a.") skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a w myśl art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie winno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania a w razie jego braku, adresu do doręczeń.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W okolicznościach sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono stronie skarżącej w dniu 17 marca 2022 r. (k. 13 akt sądowych), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 24 marca 2022 r. W tak zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Pismem z dnia 18 marca 2022 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę skarżącą braków formalnych skargi.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie Sąd orzekł na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.