Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 marca 2023 r. H. L. reprezentowana przez przedstawicielkę ustawową I. L. (dalej: "strona skarżąca", "skarżąca") zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy.
Pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. uwierzytelnionego tłumaczenia świadectwa urodzenia strony skarżącej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone w dniu 8 maja 2023 r. (k. 15 akt sądowych). Termin do wykonania wezwań upływał zatem z dniem 15 maja 2023 r.
Wezwanie pozostało bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Z kolei zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Taka sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków skargi. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nie jest możliwe ustalenie, czy osoba, która upoważniła profesjonalnego pełnomocnika do działania w imieniu skarżącej mogły reprezentować skarżącą jako przedstawiciel ustawowy, a więc i skutecznie wnieść skargę czy też upoważnić profesjonalnego pełnomocnika do działania w imieniu skarżącej.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.