Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. sygn. akt II SAB/Wr 16/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 23 października 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia z dnia 24 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SAB/Wr 16/09 o odrzuceniu skargi D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. sygn. akt II OZ 85/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. W. na postanowienie z dnia 30 listopada 2009 r.
W dniu 8 marca 2010 r. skarżąca D. W. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej m.in. w sprawie II SAB/Wr 16/09 podając, że "tego wymaga dobro wymiaru sprawiedliwości a skarżąca ma w tym interes prawny".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Z przepisów tych w sposób jednoznaczny wynika, że do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
- - uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy,
- - wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu,
- - dochowanie nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu – w ciągu 7 dni od ustania przyczyn uchybienia terminu,
- - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin.
Oceny braku winy w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dokonuje ten Sąd.
Powołane przepisy prawa nie wprowadziły w tym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt I SA/Sz 630/96).
O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tyko w przypadku stwierdzenia, że niedopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z dnia 18.08.2002 r., sygn. akt III S.A. 1716/99).
W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie podała przyczyn, z powodu których nie został dochowany termin do wniesienia skargi kasacyjnej oraz co je spowodowało, nie wykazała, czy dochowała nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dopełniła czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin, to jest jednocześnie z rozpatrywanym wnioskiem nie złożyła skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego.
W związku z powyższym – wobec nie spełnienia wskazanych wyżej przesłanek niezbędnych do przywrócenia terminu – zgodnie z art. 86 i 87 u.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.