Uzasadnienie
Longin S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta K. K. W skardze wywodził, że mieszkańców ul. E. i ul. N. w K. K. od lat bulwersują drewniane szopy stojące bezprawnie pod oknami budynków, których zarządcą jest Administracja Budynków Komunalnych. Gdziekolwiek piszą przyznaje się im rację ale nikt nie podejmuje decyzji w sprawie bezprawnie postawionych szop, w których garażowane są samochody. Nie można zrozumieć jak miasto może zezwalać na takie "budowle". Mimo deklaracji o nakazie rozbiórki sprawa utkwiła w martwym punkcie. Pomimo tych deklaracji dalej stan nie ulega zmianie. Nie pomogła interwencja w miejscowej gazecie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym w określonym zakresie oraz na inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W tym też zakresie właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny do rozpoznawania skarg na bezczynność administracji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność w zakresie skargi powszechnej wnoszonej w trybie Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego.
Z dołączonych akt sprawy wynika, że składane przez Longina S. pisma mają charakter prawny skargi powszechnej. W piśmie z dnia 5 marca 2001 r. skarżący pisze "Jesteśmy mieszkańcami Osiedla P. /ul. N. i E./. Prosimy Pana Dyrektora o spowodowanie, aby osiedle nasze zostało zagospodarowane, zbliża się wiosna, chodzi o to, żeby można było wyjść przed blok, wypocząć (...)".
Na sposób rozpoznania skargi powszechnej, czynności podjęte w wyniku rozpoznania skargi powszechnej, skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje.
Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/ organem właściwym do podjęcia decyzji w sprawach samowoli budowlanej jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Organ ten właściwy jest do rozpoznania skargi powszechnej w sprawie podniesionej przez skarżącego. Do tego organu skarżący powinien złożyć skargę albo domagać się przekazania już złożonej skargi powszechnej.
W tym stanie rzeczy, skoro Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do kontroli działania organów administracji publicznej w postępowaniu skargowo-wnioskowym uregulowane Działem VIII kodeksu postępowania administracyjnego, na podstawie art. 27 ust. 2 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, sąd orzekł jak w sentencji.