Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 maja 2016 r. A.K. i A.K. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. w przedmiocie samowolnych robót budowlanych wykonanych przez W. i M.S. polegających na budowie garażu (stodoły z pomieszczeniami gospodarczymi) na terenie działki nr 116/1 w K., posesja nr 33.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na zaniechanie wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) na niezałatwienie sprawy w terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania. Tym samym wymogiem koniecznym przed wniesieniem skargi na przewlekłość organu jest złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną i w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić.
Z taką sytuacja mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi na przewlekłość Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. nie wyczerpali trybu przedsądowego i zaniechali złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia. Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, iż A.K. oraz A.K. złożyli zażalenie do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. ale na bezczynność PINB w Ś., a nie przewlekłość prowadzonego przez nie postępowania. Z uwagi jednak na fakt, iż skarga na przewlekłość oraz bezczynność stanowi dwa różne środki ochrony interesów jednostki, nie sposób przyjąć, aby złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia w sytuacji kwestionowania bezczynności organu wywoływało również skutek w przypadku kwestionowania przewlekłości.
Wobec powyższego niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.