Uzasadnienie
W. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie nieruchomości. W treści skargi pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż w sprawie nie zachodziła konieczność wystąpienia z ponagleniem ze względu na to, że sprawa jest w toku, została wydana decyzja kasacyjna przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a między stronami jest prowadzona korespondencja.
W odpowiedzi na skargę organ w pierwszej kolejności wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaniechanie wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tym samym złożenie skargi na bezczynność bez poprzedzenia jej wniesieniem zażalenia lub ponaglenia do właściwego organu, oznacza niewyczerpanie trybu z art. 37 k.p.a., a w konsekwencji – uznanie skargi za niedopuszczalną.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Z jej okoliczności wynika, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów na terenie nieruchomości nie wyczerpała trybu przedsądowego i zaniechała złożenia zażalenia lub ponaglenia do organu wyższego stopnia. Nie ma przy tym znaczenia podniesiony w skardze fakt, iż sprawa jest zawisła między stronami oraz to, że zapadła decyzja kasacyjna organu wyższej instancji. Okoliczności te nie wyłączają bowiem obowiązku wystąpienia z ponagleniem przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Z tych względów niniejsza skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.