Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania o nr.... przez Wojewodę D., żądając zobowiązania organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi i zobowiązania do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.
Organ administracji zobowiązany jest do załatwienia sprawy w terminie prawem przewidzianym. Jeśli rozpatrzenie sprawy przeciąga się w sposób nieuzasadniony, wówczas mamy do czynienia z prawną przewlekłością prowadzenia postępowania. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim wypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Wniesienie skargi do sądu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżania w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a.
Z lektury akt niniejszej sprawy i z odpowiedzi na skargę wynika, aby skarżąca nie skorzystała z instytucji zażalenia na przewlekłe prowadzenie przez organ administracji postępowania, w tym stanie rzeczy niespełnienie przez skarżącą warunku określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. powoduje, że jej skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.