Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] S. K. wniósł do tutejszego Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę
Skarga nie została przez skarżącego podpisana, nie uiszczono również od niej stosownej opłaty. Wobec powyższego, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano stronę do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku, adresu do doręczeń strony skarżącej.
Zarządzenie to skierowano pod adres wskazany w skardze. Przesyłka ta została zwrócona do Sądu wraz z adnotacją poczty "zwrot, niepodjęte w terminie". Zarządzeniem Sędziego Sprawozdawcy złożono ją do akt sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień [...]. Zakreślony termin do uzupełnienia braków skargi, liczony od dnia [...] upłynął bezskutecznie w dniu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej jako: p.p.s.a. pismo strony musi zawierać podpis strony lub jej pełnomocnika. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nadto, zgodnie zaś z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie strona wezwana do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi nie uczyniła tego.
W niniejszej sprawie, zastosowanie znalazł przepis art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. dotyczący fikcji doręczenia. Zgodnie z § 1 wspomnianego artykułu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Jak stanowi § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie z § 4, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Wobec takiej okoliczności, Sad zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucić.