Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 września 2016 r. sygn. akt II SAB/Wr 25/16.
Pismem z dnia (...) czerwca 2018 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście przez siebie zażalenie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Stosownie do art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: p.p.s.a.) w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Na podstawie zaś art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (lub tak jak w niniejszej sprawie odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia) przysługuje zażalenie.
Na mocy art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej (analogicznie również odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia) powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez osoby wskazane w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a.
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że nie budzi wątpliwości, iż skarżący wniósł zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem opisanego wyżej prawomocnego wyroku tut. Sądu. Jednakże skarżący nie spełnił warunku formalnego stawianego temu zażaleniu. Mianowicie złożone przez skarżącego zażalenie zostało przez niego sporządzone własnoręcznie, a nie przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący nie wykazał również, że w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. (przewidujący wyjątki od przymusu adwokacko-radcowskiego). Wobec tego, stwierdzić należy, że nie zostały spełnione wymogi formalne zażalenia.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że złożone w sprawie zażalenie jest niedopuszczalne i odrzucił je na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 285l p.p.s.a.