Uzasadnienie
J. Z. Ż. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę oznaczoną jako "wniosek", wskazując, że dotyczy ona "opieszałości urzędnika samorządowego na kierowniczym stanowisku".
W skardze zwrócił się do Sądu o wezwanie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do udzielenia odpowiedzi na zażalenie z dnia 8 września 2005 r. i pisma z dnia 7 marca 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Przepis art. 2 tego aktu stanowi, natomiast, że sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, o której mowa w art. 1 § 1 wskazanej wcześniej ustawy ustrojowej określony został w przepisie art. 3 § 2 powołanej poprzednio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./. Z treści jego wynika, że zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z powyższego wynika, że w katalogu spraw podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych nie mieści się orzekanie w sprawach dotyczących opieszałości pracownika organu administracji publicznej, polegającej na nieudzieleniu odpowiedzi na kierowane do organu pisma. Zaniechania w tym zakresie nie można również traktować jako bezczynności rozumianej w sposób określony w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy, do których odwołuje się wskazana powyżej norma ustawowa mówią o sytuacjach, w których organ ma obowiązek podjęć działanie w konkretnej prawnej formie i w określonym przez prawo czasie.
W przedstawionych powyżej okolicznościach Sąd uznał, że wniesienie skargi w tej sprawie jest niedopuszczalne, a za właściwy dla jej rozpatrzenia uznać należy tryb określony w przepisach art. 227 lub art. 241 kodeksu postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.