Uzasadnienie
K. U. (dalej jako skarżący, strona), zastępowany przez pełnomocnika- adwokata A. U., pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 marca 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Wojewody D. skargę na bezczynność Wojewody D. w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 k.p.a. przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu.
Wojewoda D. w odpowiedzi na skargę z dnia 9 kwietnia 2014 r. wniósł o jej oddalenie wskazując, że postępowanie z wniosku skarżącego o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez A. S. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na trudności w ustaleniu stanu faktycznego należy do spraw administracyjnych o najwyższym stopniu skomplikowania. Podniesiono również, iż obecnie, po wydaniu postanowienia w dniu 9 kwietnia 2014 r., w którym Wojewoda D. dokonał pozytywnej oceny spełnienia przez wniosek skarżącego wymogów ustawowych, organ prowadzący postępowanie oczekuje na dostarczenie przez stronę operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, określającego wartość pozostawionej nieruchomości oraz oświadczenia strony o wybranej formie realizacji prawa do rekompensaty.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 kwietnia 2014 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 15 maja 2014 r., o czym poinformowano m.in. pełnomocnika skarżącego.
Skarżący pismem procesowym z dnia 30 kwietnia 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 maja 2014 r. cofnął skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego wskazując, iż po wniesieniu przedmiotowej skargi organ postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014 r. dokonał pozytywnej oceny spełnienia przez wniosek wymogów ustawowych, dlatego też w tym stanie rzeczy skarżący nie widzi potrzeby dalszego popierania złożonej skargi na bezczynność organu wojewódzkiego.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie u.p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Ponieważ w niniejszym postępowaniu doszło do skutecznego cofnięcia skargi to należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 u.p.p.s.a., orzec jak w pkt I sentencji postanowienia.
O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania w postaci wynagrodzenia adwokata i uiszczonej opłaty kancelaryjnej od udzielonego pełnomocnictwa orzeczono na podstawie art. 201 § 1 u.p.p.s.a. uznając, że organ uwzględnił skargę w całości, co legło u podstaw jej cofnięcia.
Sąd zwraca skarżącemu z urzędu uiszczony wpis stały w kwocie 100,00 zł zgodnie z dyspozycją art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 u.p.p.s.a.