Uzasadnienie
G. S. złożył poprzez profesjonalnego pełnomocnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty Powiatu W. z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...].
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 lutego 2021 r., w dniu 3 marca 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz złożenie dowodu wezwania właściwego organu do wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania (karta 11 akt sądowych), przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona na adres wskazany przez pełnomocnika skarżącego pracownikowi upoważnionemu do odbioru korespondencji w dniu 5 marca 2021 r. Zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 12 marca 2021 r. (piątek). Pełnomocnik strony skarżącej do dnia wydania dzisiejszego postanowienia nie dokonała czynności wskazanych w wezwaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Powyższy wymóg formalny dotyczący pism procesowych wnoszonych do sądów administracyjnych ma również zastosowanie do skargi, co wynika wprost z art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wymienione w tym przepisie elementy.
Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020, poz. 256 z późn. zm., zwanej dalej: "k.p.a.") i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia.
Co istotne, ponaglenie zarzucające bezczynność organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania bezczynności działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżący złożył ponaglenie na bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu odwołania, kierowane do organu wyższego stopnia. Na okoliczność braku ponaglenia zwrócił także uwagę organ, wnosząc - w odpowiedzi na skargę – o jej odrzucenie.
Pomimo wezwania Sądu pełnomocnik skarżącego nie przedstawił w wyznaczonym terminie dowodów potwierdzających, że przed wniesieniem skargi na bezczynność, wyczerpane zostały dostępne środki zaskarżenia.
W tej sytuacji wobec niewyczerpania trybu zaskarżenia przewidzianego w przywołanych przepisach skargę należało uznać za niedopuszczalną, co powoduje konieczność jej odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6.
Konieczność odrzucenia skargi wynika również ze względu na nieuzupełnienie braku formalnego przez podanie nr PESEL.
Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że skoro pełnomocnik skarżącego, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełnił braków formalnych skargi, złożona przez niego skarga podlega odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a.