Uzasadnienie
M. A. Ż. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A. H.-U. "A.", reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Starostę Ś. w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopalin bez wymaganej przepisami prawa geologicznego i górniczego koncesji.
Pismem z dnia 22 sierpnia 2012 r. strona skarżąca, cofnęła skargę wnosząc o umorzenie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowania sądowego, zwrot uiszczonego od skargi wpisu w wysokości 100 zł oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Motywując złożony wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że Starosta Ś. po doręczeniu mu skargi wydał, w dniu [...] r., decyzję ustalającą opłatę eksploatacyjną za wydobywanie kopalin bez koncesji, co też oznacza, że niniejsza skarga jest bezzasadna i nie może być dalej popierana przez skarżącego. Ponadto wskazał, że w przypadku uwzględnienia skargi w trybie autokontroli - co w przypadku uwzględnienia skargi na przewlekłość postępowania oznacza wydanie żądanego przez stronę aktu lub dokonanie żądanej czynności - przysługuje skarżącemu w postępowaniu przed sądem I instancji zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z postanowieniami art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym cofnięcie skargi uznać należy za dopuszczalne. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co też orzeczono w pkt. I sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt. II uzasadnione jest z kolei brzmieniem art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowiącym, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Nieuwzględnienie natomiast wniosku w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wynika z tego, że przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a nie bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wydanie przez organ w trybie autokontroli decyzji uwzględniającej skargę (art. 161 § 1 pkt 3 ustawy), choć niewątpliwie wydanie tej decyzji zadecydowało o cofnięciu przez stronę wniesionej skargi. Zgodnie natomiast z art. 200 p.p.s.a. oraz 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu w sytuacji, w której Sąd uwzględnia skargę, bądź organ, w związku z wniesieniem skargi do Sądu, został zmobilizowany do ponownego przeanalizowania sprawy i zmiany własnego stanowiska. W zaistniałej sytuacji Sąd uznał więc za stosowne oddalić wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania sądowego z tytułu zastępstwa procesowego, gdyż brak jest możliwości uwzględnienia wniosku w tym przedmiocie, w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.