Uzasadnienie
K. K. – Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe A w N. R. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie niewydania decyzji o przyznaniu odszkodowania za poniesioną szkodę na skutek stwierdzenia, decyzją z dnia [...] Nr [...], nieważności decyzji Starosty Powiatu K. z dnia [...] Nr [...] w części zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla włączenia stacji paliw płynnych A w N. R. przy ul. S. na dz. na [...], obręb N. R. [...] do drogi wojewódzkiej nr [...] (punkt [...] decyzji) i odmowy stwierdzenia nieważności powyższej decyzji w pozostałym zakresie.
Pismem z dnia [...] sąd zwrócił się do skarżącego o nadesłanie oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność Wojewody D. złożył do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na bezczynność w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie K. K. oświadczył, iż nie wnosił do organu wyższego stopnia zażalenie na bezczynność w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W trybie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (§ 2 art. 51).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wojewody D. w przedmiocie niewydania decyzji o przyznaniu K. K. odszkodowania za poniesioną szkodę na skutek stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu K. z dnia [...] Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewodów, właściwym również do rozpatrzenia zażalenia na ich bezczynność, są właściwi w sprawie ministrowie (art. 17 k.p.a.).
Z pism skarżącego składanych do sądu wynika niewątpliwie, iż K. K. nie wniósł zażalenia na bezczynność Wojewody D. do organu wyższego stopnia, w konsekwencji czego zostałoby rozpoznane zażalenie przed wniesieniem skargi do sądu. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. było zaś warunkiem do skutecznego wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu administracji publicznej. Warunku tego skarżący w niniejszej sprawie nie spełnił.
Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.