Uzasadnienie
Skarżąca w dniu 9 marca 2011 r. wniosła do organu o zmianę na podstawie art. 155 k.p.a. decyzji z dnia 14 października 2010 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, w części ustalającej opłatę za przekształcenie.
W dniu 10 czerwca 2011 r. skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność organu. Tego samego dnia wniosła skargę na bezczynność do sądu administracyjnego, który przesłał skargę do organu (gdyż skargę wnosi się najpierw do organu zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a.) w dniu 13 czerwca 2011 r.
W dniu 20 czerwca 2011 r. organ wydał decyzję załatwiającą sprawę. Organ wyższego stopnia w dniu 29 czerwca 2011 r. nie uwzględnił zażalenia na bezczynność, skoro właściwy organ załatwił sprawę.
W opisanym stanie faktycznym wniesienie skargi było niedopuszczalne, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uzasadniało jej odrzucenie. Powodem niedopuszczalności skargi była jej przedwczesność związana z niewyczerpaniem środka zaskarżenia. Obowiązek wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. Przysługującym skarżącej w nin. środkiem zaskarżenia było zażalenie na bezczynność przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. Organowi wyższego stopnia przysługuje zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. termin miesięczny na rozpatrzenie tego zażalenia. Samo wniesienie zażalenia nie oznaczało wyczerpania tego środka zaskarżenia. Wyczerpanie to nastąpiłoby po upływie miesiąca bądź wcześniej, gdyby przed upływem tego terminu organ wyższego stopnia wydał postanowienie na skutek wniesionego zażalenia.
Na marginesie wskazuje się, że Sąd w żadnym przypadku nie mógłby orzec zgodnie z art. 149 p.p.s.a. (zobowiązując organ do wydania decyzji), skoro organ załatwił sprawę.
PM 10.11.2011 r.