Uzasadnienie
A. K. (dalej jako skarżąca), obywatelka U., skargą z 27.07.2023 r. wniósł o stwierdzenie przewlekłości Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia w sprawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.
W skardze zarzuciła organowi naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i § 3, art. 36 § 1 oraz art. 217 § 3 k.p.a. poprzez rażące naruszenie terminów załatwienia sprawy o wydanie zaświadczenia. Jednocześnie wnioskowała o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłości w prowadzonym postępowaniu, a przewlekłość ta miała rażący charakter; 2; zobowiązanie organu do wydania zaświadczenia lub postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku;
- 3) przyznanie od organu sumy pieniężnej w kwocie 5 000 zł;
- 4) zwrot kosztów postępowania.
Z uzasadnienia skargi i akt administracyjnych wynika, że wniosek o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE skarżąca złożyła w dniu 03.03.2023 r. Pismem z tego samego dnia pełnomocnik skarżącej wniósł o wydanie zaświadczenia potwierdzającego: 1) datę złożenia w/w wniosku;
- 2) potwierdzenia, że taki wniosek jest kompletny pod względem formalnym i merytorycznym;
- 3) podanie przez organ, od kiedy należy liczyć termin wskazany w art. 210 ust. 1 i 2 ustawy o cudzoziemcach – jeżeli złożony przez stronę wniosek spełnia przesłanki określone w art. 210 ust. 2 pkt 1-3 ustawy o cudzoziemcach. Autor skargi podkreślił, że od złożenia wniosku o wydanie opisanego zaświadczania minęło prawie pięć miesięcy. W tym czasie organ nie powziął żadnych czynności w sprawie, w tym przede wszystkim nie wezwał cudzoziemca o żadne dokumenty lub korektę wniosku o wydanie zaświadczenia, nie poinformował o wydłużeniu okresu do wydania takiego zaświadczania, nie wydał ani nie odmówił wydania zaświadczania.
W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie o oddalenie jako bezzasadnej. Jednocześnie organ poinformował o wydaniu w dniu 08.08.2023 r. zaświadczenia potwierdzającego fakt złożenia przez skarżącą wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w niniejszej sprawie, ze względu na datę złożenia wniosku, zastosowanie znalazła regulacja przepisu art. 100d ustawy z 12.03.2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2023r., poz. 103 ze zm.), dalej jako: ustawa pomocowa, który to przepis został dodany do wskazanej ustawy z dniem 01.01.2023r.
Przepis art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy reguluje bowiem bieg terminów załatwienia spraw w postępowaniu o udzielenie, cofnięcie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, jak również w postępowaniu o zmianę zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji. Z przepisu tego wynika, że z chwilą jego wejścia w życie (01.01.2023 r.) do dnia 04.03.2024 r. nie rozpoczyna się bieg terminu na załatwienie spraw dotyczących udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Z przepisu art. 100d ustawy pomocowej wynika także i to, że w okresie o którym mowa w ust. 1 nie stosuje się przepisów o bezczynności organów i nie zasądza się od organu sum pieniężnych na rzecz strony za niewydanie rozstrzygnięć w terminach określonych przepisami prawa.
Wprawdzie przepis ten nie odnosi się bezpośrednio do biegu określonych w przepisach ustawy Kodeks postępowania administracyjnego terminów załatwienia spraw w postępowaniach o wydanie zaświadczenia (art. 217 § 3 k.p.a.), tym niemniej w ocenie Sądu, również w tym przypadku zastosowanie znajdzie regulacja wynikająca z art. 100d ustawy pomocowej. Niezależnie bowiem od ogólnych zasad dotyczących wydawania zaświadczeń uregulowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego, należy zawsze brać pod uwagę przepisy materialnoprawne, z których wynika obowiązek potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w formie zaświadczenia. To z przepisów materialnoprawnych będzie wynikać jaki organ jest uprawniony do wydania zaświadczenia i jaka okoliczność ma być stwierdzona w formie zaświadczenia. Wniosek o wydanie zaświadczenia został złożony wraz z wnioskiem o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE.
Przedmiotem wniosku było wydanie zaświadczenia o ściśle skonkretyzowanej treści. Żądanie wydania zaświadczenia odnosi się bezpośrednio do postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Skarżąca zażądała m.in. potwierdzenia, że złożony przez nią wniosek jest kompletny pod względem formalnym i merytorycznym. Zażądała potwierdzenia, że złożyła dokumenty, o których mowa w art. 203 ust. 2 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach, lub w wyznaczony przez organ termin, o którym mowa w art. 203 ust. 2a ustawy o cudzoziemcach, upłynął bezskutecznie – wraz ze wskazaniem terminu dokonania tej czynności. Przedmiot tego wniosku nie odnosił się tym samym do danych wynikających z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów. Dotyczył on stanu prawnego postępowania dotyczącego udzielenia skarżącej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.
Tym samym przedmiot zainicjowanego przez skarżącą uproszczonego postępowania o wydanie zaświadczenia pozostaje w ścisłym związku z postępowaniem o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Skoro przepis art. 100d ustawy pomocowej wyłącza w przypadku postępowań o wydanie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE możliwość stosowania przepisów o bezczynności i przewlekłości oraz wywodzenia środków prawnych w sytuacji, gdy organ prowadzący takie postępowanie zaprzestanie czynności lub dokonuje ich z opóźnieniem w okresie wskazanym w tym przepisie, to tym samym skutkuje to również niemożnością skutecznego postawienia tego rodzaju zarzutu w sprawie wydania zaświadczenia dotyczącego określonych faktów lub stanu prawnego dotyczącego tego postępowania.
Z uwagi na powyższe okoliczności, skargę oddalono w całości, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.).