Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do treści art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Z kolei stosownie do art. 178 wskazanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W przedmiotowej sprawie Z. W. wniosła zażalenie, które nie spełnia wymogów przewidzianych w treści art. 194 § 3 p.p.s.a., to znaczy nie zostało sporządzone ani podpisane przez osobę do tego uprawnioną. Ponadto, ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu – adw. P. W. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 listopada 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 36/12 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.