Uzasadnienie
Pismem z 20 VII 2023 r. V. M. (dalej "skarżący") złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Skarżący został wezwany do podania do akt sprawy miejsca zamieszkania, a w razie jego braku, adresu do doręczeń, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego na adres do korespondencji wskazany przez niego na kopercie przesyłki zawierającej skargę oraz w aktach administracyjnych, przesyłka, zawierająca wspomniane wezwanie, została doręczona w dniu 22 IX 2023 r. do rąk upoważnionego pracownika (akta sądowe, k. 18).
Wezwanie pozostało bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "ppsa", skarga powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. a ppsa, pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie winno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń.
W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono w dniu 22 IX 2023 r. W zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony.
Okoliczności te obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.