Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 12 marca 2010 r., sygn. akt II SAB/Wr 4/10

Uzasadnienie

Skarżący J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na brak udzielenia przez Wójta Gminy L. odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 1 grudnia 2009 r. dotyczący prośby o przeniesienie zbiorników C.O. zgodnie z Kodeksem Postępowania Administracyjnego w terminie ustawowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Dokonywana przez sądy administracyjne kontrola przestrzegania prawa ma ograniczony charakter, polega ona bowiem na tym że są nią objęte jedynie działania administracji wskazane w ustawie po dopełnieniu przez skarżącego określonych warunków. Wynika to przede wszystkim z przepisów wyznaczających zakres właściwości sądów administracyjnych, a także postanowień procesowych określających przesłanki dopuszczalności skargi oraz granice postępowania sądowo-administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w myśl § 2 tego samego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.)

Z przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Skarga na bezczynność organów przysługuje zatem tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także wówczas, gdy ustawa tak stanowi.

Mając na uwadze treść powyższych unormowań stwierdzić należy, że żądanie skarżącego nakierowane na kontrolę sposobu potraktowania korespondencji kierowanej do Wójta Gminy L. dotyczącej prośby o przeniesienie zbiornika C.O. w budynku mieszkalnym nr [...] w P. nie leży w zakresie działania sądów administracyjnych. W świetle dokumentów przedstawionych Sądowi nie ma podstaw do przyjęcia, że Wójt Gminy L. na skutek pisma z dnia 1 grudnia 2009 r. było zobligowany do wydania rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 a p.p.s.a., czy też udzielania odpowiedzi w terminach przewidzianych w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego. W tym miejscu można zwrócić skarżącemu jedynie uwagę na możliwość uruchomienia postępowania skargowego, o którym mowa w art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem skargi mogą być bowiem wszelkie czynności prawne i faktyczne lub też brak czynności właściwych organów lub ich pracowników. W szczególności może nim być:

1. - zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników,
2. - naruszenie praworządności,
3. - naruszenie interesów skarżących,
4. - przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw,
5. - nienależyte załatwienie wniosku bądź też niezłatwienie wniosku w terminie określonym przez ustawę albo wskazanym przez organ w zawiadomieniu.

Dlatego też, skoro skarga na bezczynność jest w tym przypadku niedopuszczalna, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił o jej odrzuceniu.