Uzasadnienie
W sprawie, postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r., przyznane zostało D. i M. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika skarżących został wyznaczony adw. M. P., który po zapoznaniu się z aktami sprawy sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku 24 czerwca 2015 r. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi nieprowadzącemu sprawy w I instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł.
W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 180 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 41,40 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia.
Ponadto na podstawie § 19 pkt 2 ww. rozporządzenia referendarz postanowił zwrócić niezbędne udokumentowane wydatki w kwocie 12,20 zł, poniesione na przesyłki pocztowe, którymi doręczona została przedmiotowa opinia obojgu skarżącym.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie przepisów powołanego wyżej rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.