Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 listopada 2007r. W.Cz.wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody D. w sprawie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o nakazanie przez Sąd Wojewodzie D. wydanie decyzji w przedmiocie przyznania tego prawa.
Skarżący w piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2008r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu oświadczył, że wielokrotnie składał przed wniesieniem skargi do Sądu zażalenia na bezczynność organu, w tym jeszcze przed wejściem w życie ustawy z 2005r. Skarżący wyjaśnił, iż za takie zażalenia należy uznać w szczególności jego pisma: z 16 grudnia 1998r. skierowane do Rzecznika Praw Obywatelskich, z 15 grudnia 2006r. skierowane do Prezesa Rady Ministrów, z dnia 29 grudnia 2007r. skierowane do Prezesa Rady Ministrów i Wojewody D. oraz Trybunału Praw Człowieka.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie dokumentów, do przedłożenia których został wezwany pismem z dnia 23 lipca 2007r., dlatego też nie uważa aby był w zwłoce w załatwieniu sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) warunkiem formalnym do wniesienia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie(§ 2).
W niniejszej sprawie na bezczynność Wojewody D. w podjęciu decyzji administracyjnej w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty za mienie nieruchome pozostawione poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, właściwym środkiem zaskarżenia na niedotrzymanie terminu określonego w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Organem wyższego stopnia w niniejszej sprawie w stosunku do wojewody jest, w myśl art. 9 ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 169, poz. 1418), minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. Zatem, jak z powyższego wynika przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody D. należało wyczerpać drogę postępowania administracyjnego. Analiza akt administracyjnych sprawy oraz treść oświadczenia złożonego przed Sądem dowodzą, że skarżący nie wyczerpał drogi administracyjnej, gdyż nie wniósł stosownego zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do Ministra Skarbu Państwa na bezczynność Wojewody D..
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.