Uzasadnienie
A. R. sp. z o.o. z/s w S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza S. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia z zakresu przetwarzania odpadów.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 czerwca 2021 r. – pismem z dnia 22 czerwca 2021 r. – wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia przez:
- - złożenie dowodu wezwania właściwego organu do wniesienia zażalenia/ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie;
- - złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. KRS.
Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 24 czerwca 2021 r., a zatem zakreślony termin do usunięcia braków formalnych upłynął wraz z dniem 1 lipca 2021 r.
W zakreślonym terminie strona nie usunęła braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.
Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie.
W tych okolicznościach wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt. I sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.