Uzasadnienie
D. K. (dalej: skarżący), reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego Y. K., działając przy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, złożył 04.12.2023 r. za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność ww. organu w przedmiocie wskazanym w sentencji.
Następnie pismem z 01.03.2024 r. (data wpływu pisma do Sądu) pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa ww. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z unormowaniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń.
Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co też orzeczono w pkt I sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.