Uzasadnienie
Decyzją Prezydenta W. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono F. S. pozwolenia na przebudowę poddasza w budynku, znajdującym się we W. przy ul. J. [...] we W. Pismem z dnia [...]r. W. G. wniósł do Wojewody o wznowienie postępowania w sprawie, zakończonej wyżej opisaną decyzją Prezydenta W. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda przekazał powyższy wniosek W. G. Prezydentowi W. do rozpoznania.
Pismem z dnia [...]r. poinformowano wnioskodawcę o wszczęciu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną.
Pismem z [...]r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta W. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że przysługuje mu prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego przy ul. J. [...]we W. Skarżący wskazał, że bez jego wiedzy i zgody dokonano adaptacji poddasza w budynku znajdującym się we W. przy ul. J. [...] we W. i dlatego wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia F. S. pozwolenia na przebudowę poddasza w budynku znajdującym się we W. przy ul. J. [...] we W. Skarżący podniósł, że jak dotąd nie zapoznano go z dokumentami zebranymi w aktach jego sprawy i dlatego wniósł skargę na bezczynność Wydziału Architektury i Budownictwa we W. W piśmie z dnia [...]r. skarżący doprecyzował, że skarga dotyczy bezczynności w zakresie niepodjęcia żadnych konkretnych działań zmierzających do wznowienia postępowania zakończonego wyżej opisaną decyzją ostateczną.
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Prezydent W. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą F.S. pozwolenia na przebudowę poddasza w budynku znajdującym się we W. przy ul. J. [...] we W. W uzasadnieniu wskazano, że powodem decyzji odmawiającej wznowienia postępowania był fakt, że w czasie 2
Sygn. akt. II SAB/Wr 42/07 toczącego się postępowania zakończonego wyżej wskazaną decyzją ostateczną skarżącemu nie przysługiwał status strony.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...]r., organ wniósł o odrzucenie skargi, jako wniesionej z pominięciem trybu instancji w formie zażalenia do organu administracyjnego wyższego stopnia. Jednocześnie organ przyznał, że interwencja skarżącego była słuszna, a organ usunął wadę prawną polegającą na jego bezczynności w sprawie wznowienia postępowania wydając decyzję nr [...] z dnia [...] r., którą odmówił wznowienia postępowania zakończonego wyżej wskazaną decyzją ostateczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 3 § 2 pkt. 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej u.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Art. 3 § 2 pkt 8 u.p.s.a. przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego również bezczynności organów we wcześniej określonych przypadkach. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej możliwe jest zatem wyłącznie w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, oraz innych aktów i czynności.
Z powyżej przedstawionej regulacji prawnej wynika, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność w sprawie, w której organ administracji publicznej wydaje decyzję, postanowienie, na które służy zażalenie bądź też takie, które kończy postępowanie w sprawie, a ponadto na inne jeszcze czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Art. 52 § 1 u.p.s.a. ustanawia zasadę, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu 3
Sygn. akt. II SAB/Wr 42/07 przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Należy przez to rozumieć sytuację, kiedy strona określonego postępowania administracyjnego lub inny jego uczestnik na prawach strony złoży określony środek zaskarżenia od danego aktu lub czynności.
W przypadku bezczynności polegającej na niewydaniu w terminie decyzji, postanowień a także innych aktów bądź na niedokonaniu czynności, skarżący jest obowiązany przed wniesieniem skargi wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 § 1 kpa.
W niniejszej sprawie skarżący niezadowolony z faktu, że w sprawie z jego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną, organ nie dokonywał żadnych czynności, ani nie udostępniał akt sprawy, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność tego organu. Skarżący jednocześnie pominął tryb zaskarżania bezczynności organu administracji publicznej, poprzez wniesienie zażalenia na taką bezczynność w trybie art. 37 § 1 kpa, w tym przypadku do Wojewody. Takim zażaleniem z całą pewnością nie było pismo skarżącego do Wojewody z dnia [...] r., albowiem zainicjowało dopiero ono całe postępowania w sprawie, jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.