Uzasadnienie
E. T., reprezentowany przez pełnomocnika J. Z. T. (syn skarżącego) oraz pełnomocnika substytucyjnego J. J. T. (wnuk skarżącego), wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we L. w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia w sprawie przejęcia na własność Państwa gospodarstwa rolnego w zamian za rentę. Do skargi skarżący załączył pełnomocnictwo procesowe z dnia [...] IV 2021 r. udzielone J. Z. T., a także pełnomocnictwo substytucyjne z [...] V2021 r. udzielone przez J. Z. T. swojemu synowi J. J. T..
Skarga została podpisana przez pełnomocnika substytucyjnego J. J. T. (wnuk skarżącego).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, wezwano pełnomocnika skarżącego, J. Z. T. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: podpisanie skargi przez J. Z. T. i odesłanie jej do tut. Sądu wskazując jednocześnie, że ustanowiony jako pełnomocnik substytucyjny J. J. T. jest niepełnoletni.
Wezwanie zostało doręczone w dniu [...] VII 2021 r.
W odpowiedzi na wezwanie J. Z. T. odmówił wykonania zarządzenia oraz w swoich wyjaśnieniach oświadczył, że stoi na stanowisku, zgodnie z którym jego niepełnoletni syn J. J. T. może być pełnomocnikiem, ponieważ ukończył lat 13. Dodatkowo wskazano, że zarówno art. 34 jak i art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") nie ustanawiają pełnomocnikom szczególnych warunków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. przez wzywanie strony o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez niepełnoletniego wnuka skarżącego, działającego w charakterze pełnomocnika substytucyjnego, w związku z czym pełnomocnik skarżącego J. Z. T. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi.
W zakreślonym w wezwaniu terminie wskazane braki nie zostały jednak uzupełnione, co potwierdza zresztą odpowiedź J. Z. T. na wezwanie, w której wskazano, że w jego ocenie skarga została prawidłowo podpisana oraz wywiera skutki prawne (k. 31 akt sądowych).
W okolicznościach sprawy nieuzupełnienie braków formalnych skargi uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Sąd wyjaśnia przy tym, że J. J. T. jako osoba niepełnoletnia nie jest uprawniony do podejmowania samodzielnie przed sądem administracyjnym czynności procesowych w imieniu skarżącego w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 26 § 1 p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych przyznaje się tylko osobom fizycznym mającym pełną zdolność do czynności prawnych. Przepis ten znajduje się w dziale II p.p.s.a., który reguluje problematykę procesową stron, uczestników postępowania oraz pełnomocników. Jak stanowi z kolei art. 11 k.c. pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletniości. Stosownie do art. 26 § 2 p.p.s.a. osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu wyłącznie w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie.
Sąd zwraca uwagę, że sprawa przejęcia na własność Państwa gospodarstwa rolnego w zamian za rentę nie należy do tej kategorii spraw, w której przepisy prawa materialnego przyznawałyby małoletniemu zdolność samodzielnego realizowania podmiotowości prawnoadministracyjnej. Skoro J. J. T. nie posiada zdolności procesowej do podejmowania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie może skutecznie działać w tym postępowaniu jako pełnomocnik skarżącego.
W konsekwencji Sąd odrzucił skargę na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.