Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie H. P. złożył skargę na bezczynność Urzędu Miasta W. - urzędników miejskich, precyzując w piśmie z dnia 12 stycznia 2005 r., iż to Przewodniczący Rady Miasta W. jest organem, który odmawiał udzielenia mu odpowiedzi na złożone przez niego następujące skargi:
- 1. skargę z dnia 27 maja 2000 r. na bezczynność pracowników Wydziału Gospodarki Nieruchomościami i Geodezji oraz Prezydenta Miasta W.;
- 2. zażalenie z dnia 2 września 2000 r. w sprawie braku odpowiedzi na powyższą skargę;
- 3. ustną skargę z dnia 3 lipca 2002 r. złożoną u zastępcy Przewodniczący Rady Miasta W. Skarżący wniósł o uznanie braku odpowiedzi na w/w skargi za bezczynność i nakazanie Przewodniczącemu Rady Miasta W. udzielenie wyczerpującej odpowiedzi na zawarte w skargach i w zażaleniach pytania, a w szczególności: a/ dlaczego Przewodniczący Rady Miasta W. odmówił rozpatrzenia skargi nie dotrzymując obowiązku wynikającego art. 237 kodeksu postępowania administracyjnego;
b/ dlaczego urzędnicy miejscy nie udzielając mu odpowiedzi i nie wydając decyzji w sprawie uniemożliwiają mu prowadzenie działalności gospodarczej po 31 maja 2000 r.;
c/ dlaczego pracownicy Urzędu dokonują fałszowania decyzji budowlanych, dokonując odręcznych dopisów na oryginalnym egzemplarzu pozwolenia skarżącego na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach nie podjęcia przez nie w ustawowym terminie w sytuacjach przewidzianych ustawami aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 1-4 (tj. decyzji administracyjnych; postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z sygn. akt II SAB/Wr 5/05 zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa).
W kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie, w szczególności pkt 1 -4, nie mieszczą się czynności organu, których domaga się skarżący. Prowadzi to do wniosku, że niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu w tym zakresie.
Treść przywołanych przez H. P. skarg skierowanych do Przewodniczącego Rady Miasta W. wskazuje, iż były to tzw. skargi powszechne, których tryb rozpoznania uregulowany jest w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega właściwości sądu administracyjnego (zob.postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99, ONSA 2001/1/27).
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad całokształtem działalności administracji publicznej, jednakże nie dotyczy to każdego przejawu tej działalności, gdyż byłoby to zadanie niewykonalne. Gwarantem działania przez organy administracyjne na podstawie prawa i przestrzeganie przez nie w toku postępowania administracyjnego praw obywateli jest katalog reguł postępowania stworzony przez ustawodawcę oraz udzielone stronie środki odwoławcze od najistotniejszych przejawów działalności tych organów (zob. art. 3 u.p.s.a.).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 u.p.s.a., orzekł jak w sentencji.