Uzasadnienie
Skarżący R. D. wniósł skargę na "milczenie" Starosty Powiatowego w J. w sprawie braku odpowiedzi na zadane organowi pytania dotyczące budowy i oddania do użytkowania drogi dojazdowej od ulicy P. w J. do pawilonu handlowego A, zawarte w piśmie skarżącego z dnia 10 sierpnia 2005 r.
Wobec powyższego skarżący wniósł o zobowiązanie, przez Sąd Starosty w J., do udzielenia w sposób wyczerpujący odpowiedzi na zadane mu pytania we wskazanym zakresie.
W odpowiedzi na skargę Starosta J. wniósł o jej oddalenie z uwagi na to, że tego rodzaju skarga nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem Starosty, skargę na nieudzielanie przez niego w terminie odpowiedzi winna rozpatrywać, zgodnie z art. 229 kpa, Rada Powiatu w J. Starosta wskazał, że skarżący uzyskał odpowiedź na zadane mu pytania dopiero po upływie ponad dwóch miesięcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpatrując skargę na bezczynność organu administracji publicznej, a więc w trybie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądowa kontrola ogranicza się wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4, a jeśli tak to, czy zostały wyczerpane administracyjne środki zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu.
Istota skargi wniesionej w niniejszej sprawie dotyczy żądania uzyskania od organu pisemnego wyjaśnienia w zakresie nurtujących skarżącego kwestii, w sprawie zrealizowanych inwestycji budowlanych, tj. drogi i pawilonu handlowego A. Tego rodzaju działalność organu administracji publicznej nie mieści się w żadnym z punktów od 1 do 4 § 2 art. 3 ustawy p.p.s.a., także żaden przepis ustawy szczególnej nie przewiduje właściwości sądu administracyjnego w tej sprawie. A zatem konsekwentnie, jako niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu we wskazanym zakresie.
Z tych więc względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.