Uzasadnienie
Skarżąca twierdziła w skardze do sądu administracyjnego, że M. w J. powinien wydać decyzję lub postanowienie w postępowaniu administracyjnym w sprawie zalewania działki, stanowiącej własność skarżącej, wodami opadowymi z terenu osiedla domków jednorodzinnych poprzez ulicę P. przylegającą do tej działki. Po wybudowaniu osiedla został zakopany rów melioracyjny po drugiej stronie ulicy, zaś ulica nie została wyposażona w kanalizację. Skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność do Prezydenta Miasta. Właścicielem ulicy jest gmina J., zaś prawo zabrania zalewania wodami sąsiedniej nieruchomości.
Organ nie złożył odpowiedzi na skargę, a jedynie przekazał do Sądu skargę z dołączonymi pismami od organu do skarżącej.
Skarżąca doprecyzowała, że w bezczynności pozostaje Prezydent Miasta i podległy mu M., zaś oczekiwana decyzja powinna dotyczyć wybudowania krawężnika przy ulicy od strony działki skarżącej.
Skarżąca wezwana do wyjaśnienia, czy złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta (art. 37 § 1 k.p.a.), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.) oświadczyła, że złożyła zażalenie do Rady Miasta J.. Dołączyła odpis zażalenia z dnia 26 września 2012 r. do Prezydenta Miasta i Miejskiego Zarządu oraz odpis wezwania Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa przez uchwałę z dnia 26 listopada 2012 r. dotyczącą skargi na Prezydenta w sprawie bezczynności tego organu. Organ dołączył odpis postanowienia tut. Sądu z dnia 24 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 25/12 o odrzuceniu skargi na przewlekłość Prezydenta Miasta w sprawie zalewania działki wodami opadowymi. W uzasadnieniu pouczono skarżącą, że skargę na bezczynność lub przewlekłość Prezydenta Miasta powinna poprzedzić zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. (art. 37 k.p.a.).
Jak wynika z dołączonej przez organ korespondencji między stronami, Rada Miejska J. rozpatrzyła odmownie skargę skarżącej z dnia 11 października 2012 r. na bezczynność Prezydenta Miasta. Skarżąca wielokrotnie domagała się podjęcia przez Prezydenta lub Miejski Zarząd działań zabezpieczających jej działkę przed zalewaniem. Jedną za skarg na przewlekłość Miejski Zarząd skierował do SKO w J., jednak organ ten zwrócił ją, gdyż skarżąca nie udzieliła SKO odpowiedzi na wezwanie, czy domaga się podjęcia przez SKO jakiejś czynności w sprawie.
Skarga w nin. sprawie złożona została do Miejskiego Zarządu w dniu 24 października 2012 r. i przekazana do Sądu przy piśmie z dnia 5 listopada 2012 r.
Jak wynika z powyższego, skarżąca domagała się podjęcia działań przez właściciela ulicy, gminę reprezentowaną przez prezydenta lub jednostkę organizacyjną wykonującą zarząd drogi, chociaż niewykluczone, że mogłaby poszukiwać ochrony na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy – Prawo wodne (Dz. U. 2012 r., poz. 145) w postępowaniu administracyjnym. Jednak skarżąca nadal wnosząc skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpała środka zaskarżenia, czyli nie wniosła do właściwego SKO zażalenia na bezczynność (art. 37 § 1 k.p.a., art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Dz. U. 2012 r., poz. 270). Dlatego i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.