Uzasadnienie
Skarżąca pismem z dnia 18 lipca 2018 r. wniosła za pośrednictwem organu administracji skargę na bezczynność organu (Inspektora Nadzoru Budowlanego) określonego w sentencji niniejszego postanowienia dotyczącą wszczęcia postępowania w zakresie ustalenia wad konstrukcyjnych budynku i stanu technicznego stropodachu budynku wskazanego w treści tej skargi. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 18 sierpnia 2018 r. wraz z odpowiedzią organu na skargę i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wr 55/18.
Odrębnym pismem z dnia 18 lipca 2018 r., które wpłynęło do Sądu tego samego dnia, strona złożyła do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Do pisma tego dołączyła także urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w powyższym zakresie. Wnioski te dotyczyły przyznania prawa pomocy w sprawie bezczynności powyższego organu (Inspektora Nadzoru Budowlanego). We wnioskach tych strona wskazała m. in., że wykonanie zastępcze decyzji Inspektora nie spowodowało poprawy warunków mieszkaniowych i nie ustalono wszystkich wad i usterek w konstrukcji budynku, a grudniu 2017 r. pojawił się ponownie grzyb.
Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II SO/Wr 5/18 i po jego rozpoznaniu postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 lipca 2018 r. przyznano stronie prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W sentencji tego orzeczenia wskazano, że prawo pomocy zostało przyznane stronie w sprawie dotyczącej bezczynności powyższego organu w przedmiocie stanu technicznego budynku.
W celu realizacji postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 lipca 2018 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia 29 sierpnia 2018 wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu radcę prawnego S. P. W treści opisanej wyżej skargi na bezczynności, sporządzonej pismem z dnia 18 listopada 2018 r., zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wr 55/18 strona również zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 19 września 2018 r. dołączono do akt niniejszej sprawy akta sprawy o sygn. akt II SO/Wr 5/18 i zarządzono dopisać do zarządzenia wstępnego niniejszej sprawy osobę pełnomocnika ustanowionego z urzędu (radcę prawnego) w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 5/18, a referendarzowi sądowemu przedstawiono akta sprawy w związku z opisanym wyżej wnioskiem o prawo pomocy zawartym w skardze sporządzonej pismem z dnia 18 lipca 2018 r., który podlega rozpoznaniu w niniejszej sprawie.
Przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W myśl art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy;
Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 p.p.s.a.).
Z treści art. 245 § 2 p.p.s.a. wynika że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Z zestawienia wspomnianych wyżej dat wynika, że dnia 18 lipca 2018 r. strona złożyła osobiście w Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie dotyczącej bezczynności i tego samego dnia złożyła osobiście w organie skargę na tą bezczynność, w której treści także zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozpoznanie zawartego w treści skargi, sporządzonej pismem z dnia 18 lipca 2018 r., wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu stało się zbędne, skoro w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 5/18, której akta zostały dołączone do akt niniejszej sprawy, prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 lipca 2018 r. skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie dotyczącej bezczynności organu. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 8 sierpnia 2018 r. Ponadto dnia 29 sierpnia 2018 r. OIRP wyznaczyła dla skarżącej wymienionego wyżej pełnomocnika z urzędu.
Prawo pomocy w żądanym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu zostało zatem już przyznane stronie przed wpływem do Sądu skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią organu na tą skargę i prawo to obejmuje cały tok postępowania sądowego, aż do jego prawomocnego zakończenia, w tym także obecny etap postępowania sądowego. Skarżącej został już zatem wyznaczony z urzędu, przez właściwą OIRP, wymieniony wyżej radca prawny, który jest z mocy art. 244 § 2 p.p.s.a upoważniony do reprezentacji strony w niniejszym postępowaniu sądowym.
Powyższe względy pozwalają na przyjęcie, że rozpoznanie zawartego w skardze na bezczynność wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, a postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 249a w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a i art. 243 p.p.s.a, art. 244 § 2 p.p.s.a oraz art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.