Uzasadnienie
Uzasadnienia
Pismem z dnia 29 października 2012 r. Z. W. – reprezentowana przez pełnomocnika adw. O. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. G. w przedmiocie samowolnej rozbudowy części strychu w budynku mieszkalnym.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 listopada 2012 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na to wezwanie w dniu 22 listopada 2012r. pełnomocnik skarżącej złożył pismo, w którym oświadczy, że jego umocowanie do działania w imieniu skarżącej wynika z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 września 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 23/12. Pełnomocnik wskazał, że Sąd przyznał wówczas skarżącej prawo pomocy w postępowaniu sądowo-administracyjnym w sprawie ze skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. G..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei po myśli art. 46 § 3 oraz art. 57 § 1 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnoszone jest przez pełnomocnika, który przedtem nie złożył tego dokumentu, a skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W tym miejscu należy podkreślić, że stosownie do dyspozycji art. 244 § 2 p.p.s.a z obowiązku przedkładania do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa zwolniony jest ustanowionym adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy w ramach prawa pomocy.
Podkreślić także należy, że niedopełnienie przez pełnomocnika wnoszącego skargę obowiązku dołączenia pełnomocnictwa stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi.
Sąd zauważa, że takie wezwanie w niniejszej sprawie zostało do pełnomocnika skarżącej wystosowane, jednakże brak formalny nie został uzupełniony.
Nie jest uprawniony także wywód zawarty w piśmie pełnomocnika skarżącej z dnia 21 listopada 2012 r. zmierzający do wykazania, że umocowanie pełnomocnika w tej sprawie wynika z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 września 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 23/12. Takie rozumowanie jest błędne, ponieważ pełnomocnictwo udzielone w trybie art. 244 § 2 p.p.s.a. jest pełnomocnictwem do prowadzenia konkretnej sprawy w rozumieniu art. 36 pkt 2 p.p.s.a. Zakres tego pełnomocnictwa określa art. 39 p.p.s.a. z zastrzeżeniem jednak uprawnienia do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (por. post. NSA z 23.09.2008 r. II FZ 321/08). Przyjąć więc należy, że przyznane w toku postępowania sądowego prawo pomocy dotyczy tego postępowania, w ramach którego zostało przyznane.
Tym samym prawomocne zakończenie tego postępowania powoduje, że tak przyznane prawo pomocy wygasa. Dotyczy to także postępowania inicjowanego skargą na bezczynność w działaniu organów administracji publicznej. Dlatego też strona składając kolejna skargę na bezczynność organu administracji publicznej nie może powoływać się na przyznane prawa pomocy w prawomocnie zakończonym postępowaniu sądowym.
Gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącej z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy skarżąca ponownie występuje ze skargą na bezczynność to regulację taką w p.p.s.a. by niewątpliwie zawarł. Zgodnie natomiast z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Ustanowione więc w ramach prawa pomocy pełnomocnictwo strona zachowuje w danej sprawie i rozciąga się ono tylko na postępowanie w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania.
Wobec tego należało uznać, że skarga została wniesiona w toku postępowania w sprawie o sygn. II SAB/Wr 56/12 przez pełnomocnika adw. O. P., którego umocowanie wynikające z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 września 2012 r. sygn. akt II SAB/Wr 23/12 do reprezentowania Z. W. ograniczone jest wyłącznie do postępowania w sprawie o sygn. II SAB/Wr 23/11 i tylko w tym postępowaniu stosownie do dyspozycji art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa.
W związku z powyższym, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 37 § 2 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższy przepis, należy stwierdzić, że brak formalny skargi w postaci złożenia wymaganego pełnomocnictwa nie został uzupełniony i zachodzi tym samym przesłanka do jej odrzucenia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Dodatkowo należy zauważyć, że skarga w niniejszej sprawie jest kolejną zawisłą przed tut. Sądem, której przedmiotem jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. G. dotycząca samowolnej rozbudowy części strychu w budynku mieszkalnym. W sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Wr 46/12 postanowieniem referendarza sądowego w WSA we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2012 r. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W najbliższym czasie po wyznaczeniu skarżącej adwokata zostanie wyznaczony dla tej sprawy termin rozprawy.